دنده‌های خوک

دنده‌ها را با ادویه بمالید، در فویل محکم بپیچید و در فر ۱۵۰ درجهٔ سانتی‌گراد حدود ۲٫۵ تا ۳ ساعت بپزید؛ وقتی گوشت به‌آسانی از استخوان جدا شد، فویل را باز کنید و چند دقیقه زیر گریل برشته کنید.

اول دنده‌ها را با حرارت غیرمستقیم و درِ بسته بپزید تا نرم شوند؛ سس شیرین را فقط در چند دقیقهٔ آخر بمالید، چون شکر زود می‌سوزد. برای طعم دودی، زغال را کنار دنده‌ها بگذارید، نه زیر آن‌ها.

دنده‌هایی را انتخاب کنید که گوشتشان به‌طور نسبتاً یکنواخت روی استخوان‌ها پخش شده و بوی ناخوشایند ندارند. دنده‌های پشت معمولاً گوشتی‌تر و کم‌چرب‌تر از دنده‌های شکمی‌اند؛ دندهٔ شکمی چرب‌تر است و با پخت آهسته نرم می‌شود.

دندهٔ خام را در ظرف دربسته، در سردترین بخش یخچال و پایین‌تر از غذاهای آماده بگذارید و طی ۳ تا ۵ روز بپزید. برای نگهداری طولانی‌تر، بسته‌بندی محکم کنید و در فریزر بگذارید؛ یخ‌زدایی را در یخچال انجام دهید، نه روی کابینت.

دندهٔ کبابی با سیب‌زمینی تنوری، سالاد کلم و ذرت کبابی خوب جور می‌شود؛ ترشی یا سالاد سرکه‌ای هم چربی گوشت را متعادل می‌کند. دندهٔ پختهٔ آهسته را می‌توانید با لوبیا یا برنج سرو کنید.

دندهٔ پشت با ۲۴۴ کیلوکالری و ۱۹٫۱ گرم پروتئین در هر ۱۰۰ گرم، از دندهٔ شکمی با ۳۳۲ کیلوکالری و ۱۶٫۷ گرم پروتئین کم‌چرب‌تر و کمی پروتئینی‌تر است. دندهٔ شکمی چربی بیشتری دارد و معمولاً با پخت آهسته بهتر نرم می‌شود.

دندهٔ بره یا دندهٔ گاو را می‌توانید جایگزین کنید، اما زمان پخت و چربی‌شان یکسان نیست؛ دندهٔ گاو معمولاً به پخت طولانی‌تری نیاز دارد. برای برش کم‌چرب‌تر و گوشت‌دار، راستهٔ خوک مناسب‌تر است، ولی نباید آن را به‌اندازهٔ دنده بپزید.

برای ایمنی، دمای بخش گوشتی را با دماسنج اندازه بگیرید و دست‌کم به ۶۳ درجهٔ سانتی‌گراد برسانید؛ سپس گوشت را ۳ دقیقه استراحت دهید. برای دندهٔ لطیف و جداشونده از استخوان، پخت آهسته معمولاً دما را بالاتر می‌برد.