زیتون سبز

اگر زیتون خیلی شور یا تلخ است، آن را آبکش کنید و چند دقیقه در آب سرد بخیسانید؛ برای کم‌کردن بیشتر شوری، آب را یکی دو بار عوض کنید. درست پیش از سرو، کمی روغن زیتون، آب‌لیمو و سبزی معطر به آن اضافه کنید.

زیتون را در ظرف دربسته و در یخچال، زیر آب‌نمک خودش نگه دارید تا سطحش خشک و در معرض هوا نماند. برای برداشتن زیتون از قاشق تمیز استفاده کنید.

آن را به سالاد، پیتزا، پاستا و خوراک مرغ اضافه کنید؛ در سالاد الویه هم می‌تواند جای خیارشور را در بخشی از دستور بگیرد. برای مزه‌دارکردن، زیتون بی‌هسته را با سیر، پوست لیمو و آویشن مخلوط کنید.

زیتونی را انتخاب کنید که بوی ترشیدگی یا بافت لزج نداشته باشد و آب‌نمکش کدر و کف‌آلود نباشد. اگر قرار است در غذا خردش کنید، نوع بی‌هسته کار را آسان‌تر می‌کند؛ برای پیش‌غذا، زیتون هسته‌دار معمولاً بافت محکم‌تری دارد.

اگر هدف افزودن مزه شور و ترش است، خیارشور خردشده یا کِیپر جایگزین مناسبی است؛ مقدارشان را کمتر بگیرید و غذا را پیش از افزودن نمک بچشید. برای جایگزینی در سالاد یا پاستا، گوجه‌فرنگی خشک هم مزه‌ای پررنگ و کمی شیرین‌تر می‌دهد.

زیتون سبز معمولاً پیش از رسیدن کامل برداشت می‌شود و مزه‌اش تندتر و بافتش سفت‌تر است؛ زیتون سیاه رسیده‌تر معمولاً نرم‌تر و ملایم‌تر است. رنگ تیره همیشه به‌تنهایی نشان نمی‌دهد که زیتون کاملاً رسیده بوده، چون شیوهٔ فرآوری هم بر رنگ اثر می‌گذارد.

زیتون تازه تلخ است و معمولاً پیش از خوردن با خیساندن در آب‌نمک یا محلول قلیایی تلخی‌گیری و سپس تخمیر می‌شود. زیتون سبز میوهٔ درخت زیتون است که پیش از رسیدن کامل چیده شده است.

زیتون کامل، به‌ویژه نوع هسته‌دار، می‌تواند خطر خفگی داشته باشد. برای کودک خردسال هسته را کاملاً جدا کنید و زیتون را طولی به تکه‌های باریک و کوچک ببرید؛ از دادن زیتون کامل خودداری کنید.