پنیر

پنیر را رنده کنید و در پایان پخت، روی حرارت کم اضافه کنید؛ جوشاندن یا حرارت زیاد باعث جدا شدن چربی و سفت شدن آن می‌شود. برای سس، پنیر را کم‌کم در مایع گرم هم بزنید.

آن را در بسته‌بندی خودش یا کاغذ مخصوص پنیر بپیچید و در ظرف دربسته، در یخچال بگذارید تا خشک نشود و بوی مواد غذایی دیگر را نگیرد. پنیر خردشده را با قاشق یا دست تمیز بردارید.

بله، اما پس از یخ‌زدایی معمولاً بافتش خرد یا دانه‌دانه می‌شود؛ برای غذاهای پخته مثل پیتزا و سس مناسب‌تر است تا خوردن به‌تنهایی. آن را در بسته‌ای بدون هوا فریز کنید و در یخچال یخ‌زدایی کنید.

برای پنیر سفت، دست‌کم ۲٫۵ سانتی‌متر اطراف و زیر کپک را با چاقوی تمیز ببرید و نگذارید چاقو به کپک بخورد. پنیر نرم، خردشده یا ورقه‌ای کپک‌زده را کامل دور بریزید؛ کپک می‌تواند در بافت نرم پخش شده باشد.

پنیر خردشده کنار سبزی و نان، یا رنده‌شده روی پاستا، پیتزا و گراتن کاربرد دارد. برای ساندویچ گرم، آن را با گوجه‌فرنگی یا قارچ بگذارید تا هم‌زمان با گرم شدن مواد آب شود.

برای روی پاستا یا گراتن، پنیر سویا را می‌توان جایگزین کرد؛ اما آب‌شدن و مزه‌اش با پنیر لبنی یکی نیست. در سالاد یا ساندویچ سرد، آووکادوی له‌شده با کمی آب‌لیمو جایگزین خامه‌ای‌تری است.

پنیر تازه معمولاً نرم‌تر، مرطوب‌تر و کم‌رسیده‌تر است و بیشتر در سالاد یا کنار نان می‌آید؛ پنیرهای رسیده اغلب بافت متراکم‌تر و مزه قوی‌تری دارند. برای مقایسه در هر ۱۰۰ گرم، پنیر تازه ۲۶ گرم پروتئین دارد و پنیر ۲۰٫۷ گرم.