کرم کاستارد

کرم کاستارد معمولاً با شیر، زردهٔ تخم‌مرغ و نشاسته یا آرد غلیظ می‌شود؛ کرم قنادی نام رایج‌تری برای همین نوع کرمِ غلیظِ شیرینی‌پزی است. ترکیب و بافت محصول آماده ممکن است با نوع خانگی فرق کند.

نشاسته را اول با کمی شیر سرد حل کنید، بعد زرده و شکر را بیفزایید و مخلوط را به شیر گرم اضافه کنید. روی حرارت ملایم پیوسته هم بزنید تا غلیظ و یکدست شود؛ جوشاندن تند می‌تواند بافتش را خراب کند.

کرم را پیش از لایه‌گذاری کاملاً سرد کنید؛ برای ناپلئونی، اکلر و تارت میوه مناسب است. اگر بعد از سردشدن کمی سفت شد، پیش از استفاده با همزن دستی کوتاه هم بزنید تا نرم شود.

آن را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و برای جلوگیری از بستن رویه، سلفون را مستقیم روی سطح کرم بچسبانید. کرم خانگی را ظرف دو روز مصرف کنید و بیرون از یخچال رها نکنید.

فریزکردن معمولاً بافت کرم را دانه‌دانه یا آب‌انداخته می‌کند، چون پس از یخ‌زدایی شیر و نشاسته از هم جدا می‌شوند. بهتر است آن را تازه درست کنید و در یخچال نگه دارید.

برای لایهٔ کیک یا تارت، کرم قنادی جایگزین نزدیکی است. اگر فقط پودر کاستارد دارید، آن را طبق دستور بسته با شیر بپزید؛ بافت و طعمش دقیقاً مثل کرم کاستارد خانگی نیست.

با میوه‌های تازه مثل توت‌فرنگی و موز، یا در تارت میوه و کنار کیک ساده خوب می‌شود. برای پرکردن شیرینی‌هایی مثل اکلر و ناپلئونی هم کاربرد دارد.