میگو

میگوهای پوست‌گرفته را در تابه داغ با کمی روغن، حدود ۲ تا ۳ دقیقه تفت دهید و یک‌بار برگردانید. وقتی گوشتشان کدر و صورتی شد و به شکل C درآمد، آماده‌اند؛ جمع‌شدن به شکل حلقه معمولاً نشانهٔ پخت بیش از حد است.

سر و پاها را جدا کنید و پوست را از سمت پاها بکنید؛ دم را می‌توانید برای ظاهر غذا نگه دارید. برای بیرون‌آوردن رودهٔ تیره، پشت میگو را کم‌عمق برش بزنید و روده را با نوک چاقو یا خلال بیرون بکشید.

بهترین روش این است که میگو را در ظرف دربسته، یک شب در یخچال بگذارید. برای روش سریع‌تر، آن را در کیسهٔ دربسته زیر آب سرد قرار دهید؛ بعد از یخ‌زدایی آبکش کنید و پیش از تفت‌دادن خشک کنید تا آب نیندازد.

میگوی خام را در ظرف دربسته و در سردترین بخش یخچال بگذارید و ترجیحاً ظرف یک تا دو روز بپزید؛ برای نگهداری طولانی‌تر آن را فریز کنید. میگوی پخته را سریع خنک کنید، در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و طی سه تا چهار روز مصرف کنید.

میگوپلو و قلیه‌میگو از غذاهای شناخته‌شدهٔ ایرانی با میگو هستند. میگو را همچنین می‌توانید با سیر و سبزیجات تفت دهید یا به پاستا و خوراک برنجی اضافه کنید؛ آبلیمو را نزدیک پایان پخت بیفزایید تا عطرش تازه بماند.

میگو باید بوی ملایم دریا داشته باشد، نه بوی تند و ناخوشایند؛ گوشتش سفت باشد و پوسته‌اش لیز یا سیاه‌شده نباشد. اگر میگو از قبل پاک شده است، مطمئن شوید کاملاً سرد نگهداری شده و بسته‌بندی‌اش سالم است.

میگو از سخت‌پوستان است و می‌تواند حساسیت غذایی ایجاد کند؛ حساسیت به میگو ممکن است با حساسیت به دیگر سخت‌پوستان همراه باشد. اگر قبلاً به میگو واکنش داشته‌اید، آن را نچشید و هنگام خوردن غذای دریایی دربارهٔ ترکیبات و تماس احتمالی با میگو سؤال کنید.