کوکتل میگو

میگوهای پوست‌گرفته را در آبِ در حال جوشِ ملایم بپزید؛ میگوهای متوسط معمولاً در ۲ تا ۳ دقیقه صورتی و کدر می‌شوند. بلافاصله آن‌ها را در آب‌ویخ بگذارید تا پخت متوقف شود، سپس آبکش کنید و کاملاً سرد سرو کنید.

برای سس کلاسیک، سس گوجه‌فرنگی یا کچاپ را با کمی ترب کوهی، آب‌لیمو و چند قطره سس ووسترشایر مخلوط کنید. اگر ترب کوهی ندارید، کمی خردل تند جایگزین مناسبی است.

میگوی درشت و یک‌اندازه بردارید تا هم‌زمان بپزد و در ظرف سرو جلوه خوبی داشته باشد. اگر میگوی یخ‌زده می‌خرید، نوع پوست‌گرفته و رگ‌گیری‌شده کار را آسان می‌کند؛ آن را پیش از پخت در یخچال یخ‌زدایی کنید.

میگوهای سرد را دور لبه لیوان یا در ظرفی روی یخ بچینید و سس را جداگانه کنارشان بگذارید. قاچ لیمو، برگ کاهو و نان برشته همراه‌های رایجی هستند؛ سس جدا کمک می‌کند میگوها آب نیندازند.

میگوی پخته و سردشده را در ظرف دربسته و یخچالی با دمای حداکثر ۴ درجه نگه دارید و طی ۱ تا ۲ روز مصرف کنید. ظرف سرو را بیش از ۲ ساعت در دمای اتاق نگذارید.

بله، اما میگو باید کاملاً پخته شود؛ میگوی خام را فقط سردکردن یا ریختن سس روی آن ایمن نمی‌کند. گوشت میگو پس از پخت باید کدر و سفت شود و مرکز آن به ۶۳ درجه سانتی‌گراد برسد.

کوکتل میگو معمولاً فقط میگو دارد، اما کوکتل غذاهای دریایی ممکن است ماهی مرکب، صدف یا خرچنگ هم داشته باشد. کوکتل غذاهای دریایی در هر ۱۰۰ گرم ۱۵٫۳ گرم پروتئین دارد؛ کوکتل میگو ۱۰ گرم.