برنج سیاه

خیس‌کردن اجباری نیست، اما اگر آن را ۳۰ دقیقه تا چند ساعت در آب بخیسانید، زودتر و یکنواخت‌تر می‌پزد. آب خیساندن را دور بریزید و دانه‌ها را پیش از پخت آبکشی کنید.

برای هر پیمانه برنج خشک، حدود دو پیمانه آب بریزید؛ پس از جوش‌آمدن، درِ قابلمه را بگذارید و با حرارت کم حدود ۳۰ تا ۴۰ دقیقه بپزید تا دانه‌ها نرم شوند. سپس ۱۰ دقیقه در قابلمهٔ دربسته استراحتش دهید؛ اگر آب اضافه ماند، آن را آبکش کنید.

رنگدانهٔ بنفش‌ـ‌سیاهِ پوستهٔ برنج در آب پخش می‌شود و ممکن است آب را ارغوانی کند؛ این تغییر رنگ طبیعی است. برای حفظ رنگ و مواد محلول، برنج را کوتاه و ملایم آبکشی کنید، نه اینکه بارها بسابید.

طعم آجیلی و بافت جویدنی آن کنار سبزیجات کبابی، قارچ، ماهی و خوراک‌های حبوبات خوب می‌نشیند. در برخی آشپزی‌های آسیایی هم از برنج سیاهِ چسبناک برای دسر با شیر نارگیل استفاده می‌کنند.

برنج پخته را حداکثر ظرف دو ساعت در ظرف کم‌عمق و دربسته داخل یخچال بگذارید و طی سه تا چهار روز مصرف کنید. برای نگهداری طولانی‌تر، آن را در بسته‌های کوچک فریز کنید و هنگام گرم‌کردن کاملاً داغش کنید.

برنج سیاه دانهٔ برنجِ اهلی با پوستهٔ تیره است، اما برنج وحشی از گیاهی دیگر می‌آید و معمولاً دانه‌های باریک‌تر و کشیده‌تری دارد. برنج وحشی در هر ۱۰۰ گرم ۱۰۱ کیلوکالری و ۴ گرم پروتئین دارد؛ برنج سیاه در همین مقدار ۱۶۰ کیلوکالری و ۳٫۵ گرم پروتئین دارد.

برای یک وعدهٔ کنار غذا، حدود ۶۰ تا ۷۵ گرم برنج خشک برای هر نفر مقدار مناسبی است؛ پس از پخت حجمش بیشتر می‌شود. این مقدار برنج سیاه ۹۶ کیلوکالری دارد.