تکه‌های بیکن

روی سیب‌زمینی تنوری، سالاد، تخم‌مرغ نیمرو یا املت بپاشید؛ در سوپ و پاستا هم عطر دودی و بافت ترد می‌دهد. برای اینکه تردی‌اش حفظ شود، آن را درست پیش از سرو اضافه کنید.

اگر تکه‌ها از بیکن پخته تهیه شده‌اند، گرم‌کردن لازم نیست؛ برای تردشدن، آن‌ها را یک تا دو دقیقه در تابهٔ خشک و روی حرارت ملایم هم بزنید. زود می‌سوزند، پس تابه را رها نکنید.

اگر محصول نیاز به نگهداری در یخچال دارد، پس از بازشدن آن را در ظرف دربسته و سرد نگه دارید و زود مصرف کنید. تکه‌های بیکن ماندگار را هم پس از بازکردن طبق دستور نگهداری روی بسته حفظ کنید.

تکه‌های بیکن گیاهی را می‌توان به همان روش روی سالاد، سیب‌زمینی یا سوپ پاشید؛ معمولاً مزه و بافتشان کمی فرق دارد. در هر ۱۰۰ گرم، نوع گیاهی ۳۲ گرم پروتئین و ۱۰٫۲ گرم فیبر دارد، در برابر ۳۴ گرم پروتئین و ۰ گرم فیبر در تکه‌های بیکن.

نام محصول و فهرست مواد اولیه را بخوانید: نوع گوشتی معمولاً به گوشت خوک یا بیکن اشاره می‌کند و نوع گیاهی از موادی مانند پروتئین سویا یا گندم ساخته می‌شود. ظاهر تکه‌ها به‌تنهایی برای تشخیص کافی نیست.

تکه‌های کوچک و سفت ممکن است برای کودک خردسال خطر خفگی داشته باشند؛ آن‌ها را خردتر کنید و در غذای نرم و مرطوب مخلوط کنید. به‌دلیل شوری زیاد، مقدار کمی به غذا اضافه کنید.

نمک در آماده‌سازی و نگهداری بیکن به کار می‌رود؛ هر ۱۰۰ گرم تکه‌های بیکن ۲۵۶۰ میلی‌گرم سدیم دارد. آن را کم‌کم به غذا اضافه کنید و پیش از چشیدن، نمک بیشتری نریزید.