کنگر فرنگی

کنگر فرنگی سنگین و سفتی بردارید که برگ‌هایش فشرده و جمع باشد. ساقه را کوتاه کنید، نوک تیغ‌دار برگ‌ها را ببرید و سطح برش‌خورده را با لیمو بمالید تا تیره نشود.

آن را بخارپز کنید یا در آب جوشِ کمی نمک‌دار بگذارید؛ بسته به اندازه، حدود ۲۵ تا ۴۰ دقیقه زمان می‌برد. وقتی برگ بیرونی با کشیدن جدا شد و پایهٔ برگ نرم بود، آماده است.

بخش گوشتیِ پایین برگ‌ها را با دندان جدا کنید و قلب نرم کنگر فرنگی را هم بخورید. پرزهای ریز و سفت وسط، یا همان بخش کرکی، خوراکی نیستند و باید پیش از خوردن قلب جدا شوند.

کنگر فرنگی خام را نشسته در کیسه‌ای نیمه‌باز، در کشوی سبزیجات یخچال بگذارید و طی چند روز مصرف کنید. نوع پخته را در ظرف دربسته سرد کنید و حداکثر تا ۳ روز در یخچال نگه دارید.

برگ‌ها و قلب پخته را با سس کره و لیمو یا سس ماست و سیر سرو کنید. قلب کنگر فرنگی خردشده در پاستا، سالاد و دیپ پنیر هم خوب می‌نشیند.

قلب کنگر فرنگی کنسروی یا شیشه‌ای جایگزین کاربردی است؛ آن را آبکش کنید و اگر شور یا ترش است، آبکشی کنید. چون از پیش پخته است، در پایان پخت به غذا اضافه‌اش کنید تا له نشود.

کنگر فرنگی اورشلیم با وجود نامش، غده‌ای زیرزمینی است و از نظر گیاه‌شناسی با کنگر فرنگی معمولی فرق دارد. کنگر فرنگی معمولی را برای برگ‌های گوشتی و قلبش می‌خورند؛ نوع اورشلیم را مثل سیب‌زمینی می‌پزند.

بله؛ برگ‌ها را یکی‌یکی جدا کنید، بخش گوشتی را با دندان از برگ بگیرید و برگِ باقی‌مانده را کنار بگذارید. قلب را پس از جداکردن بخش کرکی با چاقو و چنگال بخورید.