کنگر فرنگی

ساقه را کوتاه کنید و نوک تیز برگ‌های بیرونی را با قیچی ببرید. برگ‌ها را از هم باز کنید، میانشان را آبکشی کنید و برای جلوگیری از تیره‌شدن، سطح برش‌خورده را به لیمو آغشته کنید.

کنگر فرنگی کامل را در آب جوشِ کمی نمک‌دار، حدود ۲۵ تا ۴۰ دقیقه بپزید؛ وقتی برگ بیرونی با کشیدن جدا شد و نوک چاقو به‌آسانی وارد قلب شد، آماده است. برای بخارپز کردن، معمولاً ۳۰ تا ۴۰ دقیقه زمان لازم است.

بخش گوشتیِ پایین برگ‌های بیرونی را با دندان از برگ جدا کنید و قسمت سفت و پرزدارِ وسط را نخورید. قلبِ نرم و ساقهٔ پوست‌گرفته هم خوردنی‌اند؛ ساقه را جداگانه بپزید اگر از قلب دیرتر نرم می‌شود.

کنگر فرنگی را نشسته، در کیسه‌ای نیمه‌باز در یخچال بگذارید و ترجیحاً ظرف چند روز مصرف کنید. شستن پیش از نگهداری، رطوبت اضافی ایجاد می‌کند و ممکن است زودتر خراب شود.

برگ‌ها و قلب پخته را با سس کره و لیمو، سس ماست و سبزی یا روغن زیتون سرو کنید. قلب کنگر فرنگی به سالاد، پاستا و پیتزا هم می‌آید؛ آن را پیش از افزودن، خوب آبکش کنید.

نه؛ کنگر فرنگیِ معمولی گلِ غنچه‌مانند و برگ‌های گوشتی دارد، اما کنگر فرنگی اورشلیم غده‌ای زیرزمینی است و مثل سیب‌زمینی پخته یا کبابی می‌شود. نامشان شبیه است، ولی شکل و روش آماده‌کردنشان فرق دارد.

برای جایگزینی قلب کنگر فرنگی در سالاد، پاستا یا پیتزا، کنگر فرنگیِ کنسروی یا شیشه‌ای را آبکش کنید و بشویید؛ اگر در روغن بوده، روغن اضافی‌اش را بگیرید. برای مزه و بافت دقیقاً یکسان، جایگزین کاملی وجود ندارد.