Golonka wieprzowa

Włóż ją do garnka z zimną wodą lub bulionem, dodaj liść laurowy, ziele angielskie i cebulę. Gotuj bardzo łagodnie pod przykryciem około 2–3 godzin, aż mięso będzie łatwo odchodzić od kości; mocne wrzenie może je wysuszyć.

Po ugotowaniu osusz skórę, natnij ją w kratkę, nie przecinając mięsa, i posmaruj odrobiną tłuszczu. Piecz w 220 °C przez około 20–30 minut, aż skórka się zrumieni i stanie się chrupiąca.

Wybierz kawałek o zwartej, jasnoróżowej powierzchni, bez nieprzyjemnego zapachu i lepkiej warstwy. Skóra powinna być cała, a mięso dobrze przylegać do kości; golonka przednia jest zwykle mniejsza niż tylna.

Dobrze pasują do niej kapusta kiszona, chrzan, musztarda i ziemniaki. Golonka pieczona w piwie często trafia na stół z kapustą, a długo gotowana sprawdza się też w wywarze.

Po ostudzeniu włóż ją do szczelnego pojemnika i schowaj do lodówki; zjedz w ciągu 3–4 dni. Możesz ją też zamrozić, najlepiej w porcjach razem z niewielką ilością wywaru, żeby mięso po rozmrożeniu nie wyschło.

Gotuj lub piecz ją, aż środek mięsa osiągnie 75 °C; temperaturę mierz przy kości, nie dotykając jej sondą. Surowego mięsa nie kładź na tych samych deskach ani talerzach co gotowe jedzenie.