Kestane

Kestanelerin bombeli yüzüne kabuğu ve ince iç zarı kesecek derinlikte bir çizik at; önceden ısıtılmış 200 °C fırında yaklaşık 20–30 dakika, kabukları açılıp içleri yumuşayana kadar pişir. Sıcakken temiz bir bezin içine alıp birkaç dakika bekletirsen kabukları daha kolay soyulur.

Kestanelerin kabuğuna çizik atıp kaynar suya bırak; orta ateşte yaklaşık 20–30 dakika haşla. Bir tanesini çıkarıp içinin yumuşadığını kontrol et, sonra sıcakken soy.

Pişirmeden önce kabuğa mutlaka çizik at; kesik açılmazsa kestane ısıyla patlayabilir. Közledikten veya haşladıktan sonra sıcakken soy; soğuyunca iç zar kabuğa daha sıkı tutunur.

Taze kestaneyi delikli bir torbada buzdolabında sakla ve küflenmiş ya da yumuşamış olanları ayır. Daha uzun süre saklamak için kabuklarını çizip dondurabilir, pişirmeden önce çözdürmeden fırına veya kaynar suya alabilirsin.

Közlenmiş kestane tek başına yenir; ayrıca kestaneli pilavda, iç pilavda ve hindi ya da tavuk iç harcında kullanılır. Tatlılarda kestane şekeri, kestane püresi ve kestaneli kek de yapılır.

Kestane unu buğday unu gibi davranmaz; glüten içermez ve hamura belirgin tatlımsı, topraksı bir aroma verir. Ekmek ve kekte genellikle unun yalnızca bir bölümünü kestane unuyla değiştir; tek başına kullanıldığında hamur daha kolay dağılabilir.

Çiğ kestane yenebilir, ancak sert dokusu ve buruk tadı nedeniyle çoğu kişi pişirerek yemeyi tercih eder. İnsan tüketimine uygun tatlı kestaneyi, at kestanesiyle karıştırma; at kestanesi yenmez.

Kestane, yer fıstığına göre çok daha az yağlıdır: 100 g kestanede 2,2 g yağ varken yer fıstığında 50 g bulunur. Yer fıstığı protein bakımından da daha yoğundur; 100 g'da 29 g protein içerir, kestanede ise 3,2 g vardır.