Pepperonipizza met dunne bodem

Verwarm de oven goed voor, meestal tot 220–250 °C, en bak de pizza op een voorverwarmde bakplaat of pizzasteen. Volg de baktijd op de verpakking; haal hem eruit zodra de rand bruin is en de kaas borrelt.

Verwarm de bakplaat of pizzasteen mee en schuif de pizza daarop, zodat de bodem meteen hitte krijgt. Laat de pizza na het bakken kort op een rooster staan; op een bord blijft stoom onder de bodem hangen.

Warm een punt op in een droge koekenpan op middelhoog vuur, ongeveer 3–5 minuten. Doe eventueel de laatste minuut een deksel op de pan om de kaas te laten smelten; de bodem wordt zo weer krokant.

Ja. Vries afgekoelde punten los van elkaar in en verpak ze daarna luchtdicht; gebruik ze bij voorkeur binnen 2 maanden. Bak ze rechtstreeks uit de vriezer op een rooster of bakplaat tot de kaas heet en de bodem krokant is.

Een frisse salade met rucola, tomaat of komkommer vormt een licht contrast met de zoute worst en gesmolten mozzarella. Ook gegrilde groenten of ingelegde pepers passen erbij.

Pepperoni is een gekruide, doorgaans mild pittige worst die in plakjes op de pizza gaat; Calabrische worst is vaak uitgesproken pittig en kan anders gekruid of grover van structuur zijn. De pizza met Calabrische worst bevat 297 kcal per 100 g, tegenover 276 kcal in deze pizza.

Gebruik dunne plakjes salami voor een vergelijkbare hartige smaak, of kies voor geroosterde paprika en olijven als je geen vlees wilt. Leg natte groenten eerst op keukenpapier, zodat ze de dunne bodem niet zompig maken.

Een portie is vaak 2–3 punten van een pizza, afhankelijk van de grootte en wat je erbij eet. Een stuk van 100 g bevat 276 kcal en 13 g eiwit.