Πράσινη ελιά

Αν είναι πολύ αλμυρές ή πικρές, βάλε τις σε κρύο νερό για λίγες ώρες ή όλη τη νύχτα και άλλαξε το νερό μία-δύο φορές. Δοκίμαζέ τις καθώς μουλιάζουν, ώστε να σταματήσεις όταν έχουν τη γεύση που θέλεις.

Κράτησέ τις στο ψυγείο, μέσα στην άλμη τους και σκεπασμένες με υγρό· χρησιμοποίησε καθαρό πιρούνι για να τις βγάζεις. Αν η άλμη δεν τις καλύπτει, βάλε τις σε μικρότερο δοχείο.

Βάλε τις σε χωριάτικη σαλάτα, πίτσα ή σάλτσα ντομάτας για ζυμαρικά. Ταιριάζουν επίσης σε ψωμί με ελιές και σε γέμιση για κοτόπουλο ή ψάρι.

Μπορείς να τις σιγομαγειρέψεις σε σάλτσα, αλλά πρόσθεσέ τις προς το τέλος, για να κρατήσουν το σχήμα και τη γεύση τους. Αν είναι πολύ αλμυρές, ξέπλυνέ τις πρώτα.

Οι πράσινες μαζεύονται πριν ωριμάσουν πλήρως, ενώ οι μαύρες συνήθως μένουν περισσότερο πάνω στο δέντρο. Η γεύση, η υφή και η αλμύρα τους αλλάζουν επίσης ανάλογα με τον τρόπο επεξεργασίας.

Οι μαύρες ελιές είναι η πιο κοντινή αντικατάσταση, αλλά έχουν πιο ώριμη, συχνά ηπιότερη γεύση. Για μια πιο ξινούτσικη πινελιά, βάλε λίγη κάπαρη, προσθέτοντάς την με φειδώ επειδή είναι αλμυρή.

Το κουκούτσι δεν τρώγεται: βγάλ’ το πριν σερβίρεις τις ελιές, ιδιαίτερα αν πρόκειται να τις φάνε μικρά παιδιά, γιατί μπορεί να προκαλέσει πνιγμό. Για σαλάτες και σάντουιτς, οι εκπυρηνωμένες ελιές είναι πιο πρακτικές.