Ανανás

Μύρισέ τον στη βάση: ο ώριμος ανανάς έχει γλυκό, φρουτώδες άρωμα και υποχωρεί ελαφρά όταν τον πιέζεις. Τα φύλλα που ξεκολλούν εύκολα δεν είναι από μόνα τους αξιόπιστο σημάδι.

Κόψε πρώτα τη βάση και το πάνω μέρος με τα φύλλα και στάσ’ τον όρθιο. Αφαίρεσε τη φλούδα σε λωρίδες και μετά κόψε διαγώνια τα μικρά καφέ «μάτια» που μένουν στη σάρκα.

Βάλε τα κομμάτια σε κλειστό δοχείο στο ψυγείο και κατανάλωσέ τα μέσα σε λίγες μέρες. Για μεγαλύτερη διάρκεια, άπλωσέ τα σε ένα ταψί να παγώσουν χωριστά και μετά φύλαξέ τα σε σακουλάκι στην κατάψυξη.

Ο ανανάς περιέχει βρομελίνη, ένα ένζυμο που διασπά πρωτεΐνες και μπορεί να ερεθίσει προσωρινά το στόμα. Το μαγείρεμα αδρανοποιεί το ένζυμο, οπότε ο ψητός ανανάς συνήθως δεν προκαλεί την ίδια αίσθηση.

Κόψε τον σε χοντρές ροδέλες ή φέτες, στέγνωσέ τον καλά και ψήσε σε δυνατή, καυτή σχάρα για περίπου 2–3 λεπτά από κάθε πλευρά. Μην τον γυρίζεις συνεχώς· οι καφέ γραμμές δείχνουν ότι έχει καραμελώσει.

Η γλυκόξινη γεύση του ταιριάζει με ψητό χοιρινό ή κοτόπουλο, πιπεριά, κόκκινο κρεμμύδι και τσίλι. Δοκίμασέ τον σε σάλσα με λάιμ και κόλιανδρο ή ψημένο πάνω σε πίτσα.

Ο ωμός ανανάς περιέχει βρομελίνη, η οποία εμποδίζει τη ζελατίνη να πήξει. Μαγείρεψέ τον πρώτα ή χρησιμοποίησε κονσερβοποιημένο ανανά, που έχει υποστεί θερμική επεξεργασία.