Mga dalandan

Pumili ng prutas na mabigat para sa laki nito, matigas ngunit bahagyang bumibigay kapag marahang pinisil, at walang malambot o inaamag na bahagi. Hindi laging tanda ng pagkahinog ang matingkad na kulay ng balat.

Pagulungin muna ito sa mesa habang marahang dinidiinan, saka hiwain at pigain. Itigil kapag halos balat at maputing sapin na lang ang natitira; ang sobrang pagpiga ay maaaring makasama sa katas ang mapait na lasa ng balat at sapin.

Ihalo ang katas sa bawang, kaunting toyo at paminta para sa manok o baboy; sapat ang mga 30 minuto sa refrigerator. Huwag gamitin muli ang pinagbabaran bilang sawsawan maliban kung pakukuluan muna ito.

Ilagay ang buo at tuyong mga dalandan sa refrigerator, at hugasan lamang bago kainin o pigain. Ilagay sa saradong lalagyan sa refrigerator ang natirang hiniwa o pinigang dalandan at gamitin sa loob ng ilang araw.

Kudkurin nang pino ang may-kulay na balat para idagdag sa cake, salad dressing o marinade; iwasan ang maputing sapin dahil mapait ito. Hugasan at kuskusin muna ang prutas bago kudkurin.

Puwede sa inumin, sawsawan at marinade, pero mas matamis at mas banayad ang dalandan. Dagdagan nang paunti-unti ang katas at tikman hanggang umabot sa asim na gusto mo.

Karaniwang mas malaki at mas mahirap balatan ang dalandan; ang mandarina ay mas maliit, madaling balatan at nahahati sa mga segment. Mas matamis ang mandarina, kaya hindi laging nagbibigay ng parehong asim ang ipagpapalit na dami nito sa recipe.