خمیرمایه

آن را با کمی آب ولرم، حدود ۳۵ تا ۴۰ درجه، و نوک قاشق شکر مخلوط کنید. اگر پس از ۵ تا ۱۰ دقیقه کف کرد و بوی مخمری گرفت، فعال است؛ آب داغ می‌تواند آن را از کار بیندازد.

نه؛ خمیرمایه فوری را می‌توانید مستقیم با آرد مخلوط کنید. خمیرمایه خشک فعال را بهتر است اول در آب ولرم حل کنید تا مطمئن شوید فعال است.

خمیرمایه خشک را در ظرف دربسته و دور از رطوبت و گرما نگه دارید؛ پس از باز شدن، نگهداری در یخچال به حفظ کیفیتش کمک می‌کند. خمیرمایه تازه را در یخچال بگذارید و پیش از مصرف، تازگی و تاریخ مصرفش را بررسی کنید.

برای نان‌هایی مثل نان باگت و نان‌های حجیم، و نیز خمیر پیتزا و بعضی نان‌های شیرین استفاده می‌شود. خمیرمایه با تخمیر، خمیر را پف‌دار می‌کند و به آن عطر مخمری می‌دهد.

برای نان‌هایی که به تخمیر و ورآمدن طولانی نیاز دارند، نه؛ بیکینگ‌پودر همان بافت و عطر را ایجاد نمی‌کند. در نان‌های فوری و بعضی خمیرهای ساده می‌توان از بیکینگ‌پودر استفاده کرد، اما دستور باید برای آن طراحی شده باشد.

خمیرمایه ممکن است کهنه شده باشد، آبِ حل‌کردن آن بیش از حد داغ بوده باشد یا محیط برای تخمیر سرد باشد. خمیر را در جای نسبتاً گرم و بدون جریان هوا بگذارید و تا دو برابر شدن حجمش صبر کنید؛ زمان دقیق به دمای محیط بستگی دارد.

خمیر خام را نخورید؛ آرد خام هم ممکن است میکروب‌های بیماری‌زا داشته باشد و خمیرمایه نیز در خمیر به تخمیر ادامه می‌دهد. خمیر را طبق دستور کاملاً بپزید.