کاری

«کاری» هم به خوراک‌های ادویه‌دارِ سس‌دار گفته می‌شود و هم گاهی به ترکیب ادویه‌ای که برای تهیهٔ آن‌ها به کار می‌رود. ترکیب و تندیِ کاری در دستورهای هندی، تایلندی و دیگر آشپزی‌ها یکسان نیست.

ادویهٔ کاری را پس از نرم شدن پیاز، حدود نیم دقیقه در روغن تفت دهید تا عطرش آزاد شود؛ مراقب باشید نسوزد و تلخ نشود. بعد مواد مایع مثل گوجه یا شیر نارگیل را اضافه کنید و خوراک را بپزید.

خوراک کاری را معمولاً با برنج ساده یا نان سرو می‌کنند؛ عدس، نخود، مرغ و سبزیجات هم از مواد رایج آن هستند. برای کنار غذا، ماست ساده می‌تواند تندی را ملایم‌تر کند.

می‌توانید، اما عطر و بافتشان یکی نیست: پودر کاری خشک است و خمیر کاری معمولاً مواد تازه و روغن دارد. پودر را در روغن تفت دهید؛ خمیر را کم‌کم به خوراک اضافه کنید و پیش از افزودن مایع کمی تفت دهید.

پودر کاری ترکیبی خشک از ادویه‌هاست، سس کاری آماده و مرطوب است و برگ کاری برگ معطری است که معمولاً در روغن داغ عطرش را آزاد می‌کنند. این سه را نمی‌توان به مقدار برابر جای هم استفاده کرد.

اگر خوراک زیادی تند شده، کمی شیر نارگیل، ماست یا خامه به آن بیفزایید؛ برای خوراکی که با برنج سرو می‌شود، برنج بیشتر هم تندی هر لقمه را کمتر می‌کند. آب اضافه نکنید، چون فقط خوراک را رقیق می‌کند.

آن را در ظرف دربسته، دور از بخار اجاق، نور و گرما نگه دارید. قاشق خیس یا آغشته به غذا را داخل ظرف نبرید؛ رطوبت باعث گلوله‌شدن پودر می‌شود.