سوپ گوجه‌فرنگی

پیاز را آرام تفت دهید، رب گوجه‌فرنگی را یکی‌دو دقیقه تفت بدهید و بعد گوجه خردشده و آبِ مرغ یا سبزیجات را اضافه کنید. کمی ریحان، فلفل سیاه و چند قطره آب‌لیمو طعم گوجه را برجسته می‌کند.

نان برشته یا پنیر گریل‌شده همراه کلاسیک سوپ گوجه‌فرنگی است؛ ریحان تازه و کمی خامه هم روی آن خوب می‌نشیند. برای یک وعده سیرکننده‌تر، آن را کنار ساندویچ پنیر یا با برنج سرو کنید.

درِ قابلمه را بردارید و سوپ را آرام بجوشانید تا آب اضافی بخار شود؛ معمولاً ۱۰ تا ۱۵ دقیقه کافی است. برای بافت یکدست، سوپ را با گوشت‌کوب برقی پوره کنید؛ اگر از مخلوط‌کن استفاده می‌کنید، سوپ داغ را کم‌کم و با احتیاط مخلوط کنید.

سوپ را پس از پخت در ظرف کم‌عمق بریزید و حداکثر طی دو ساعت در یخچال بگذارید؛ تا سه روز قابل نگهداری است. برای گرم‌کردن، آن را روی حرارت ملایم هم بزنید تا کاملاً داغ شود.

گوجه کنسرویِ خردشده برای سوپ سریع و یکدست مناسب است و گوجه تازه، به‌ویژه نوع رسیده و گوشتی، عطر تازه‌تری می‌دهد. اگر گوجه تازه آبکی است، آن را چند دقیقه بیشتر بجوشانید تا سوپ غلیظ شود.

سوپ بیسک معمولاً بافتی غلیظ‌تر و خامه‌ای‌تر دارد و اغلب با خامه یا کره آماده می‌شود؛ سوپ گوجه‌فرنگی معمولی سبک‌تر و گوجه‌محورتر است. در هر ۱۰۰ گرم، سوپ بیسک گوجه‌فرنگی ۹۶ کیلوکالری و ۶۹۸ میلی‌گرم سدیم دارد، در برابر ۷۱ کیلوکالری و ۳۷۷ میلی‌گرم سدیم در سوپ گوجه‌فرنگی.

یک کاسه کوچک، حدود ۲۵۰ گرم، سهمی رایج برای سرو به‌عنوان پیش‌غذاست؛ اگر غذای اصلی باشد، مقدار بیشتری همراه نان یا پنیر سرو می‌شود. در ۲۵۰ گرم سوپ، انرژی برابر با ۷۱ کیلوکالری به‌ازای هر ۱۰۰ گرم محاسبه می‌شود.

سوپ آماده یا کنسروی می‌تواند سدیم قابل‌توجهی داشته باشد: در هر ۱۰۰ گرم این سوپ ۳۷۷ میلی‌گرم سدیم است. اگر سوپ را خودتان می‌پزید، نمک را کم‌کم اضافه کنید و برای رقیق‌کردن از آبِ بدون نمک استفاده کنید.