گوشت قرمز

به گوشت پستانداران، مانند گاو، گوساله و گوسفند، گوشت قرمز می‌گویند؛ مرغ و ماهی در این گروه نیستند. رنگ قرمز آن به‌ویژه در گوشت خام از مقدار میوگلوبین ناشی می‌شود.

برای خورش قیمه، سردست یا رانِ بدون استخوان را به تکه‌های کوچک ببرید؛ این قسمت‌ها با پخت آرام نرم می‌شوند. برای آبگوشت، گوشت استخوان‌دارِ سردست یا گردن طعم بیشتری به آب می‌دهد.

گوشت را پیش از پخت از یخچال بیرون بیاورید و سطحش را خشک کنید. تابه را خوب داغ کنید، هر طرف استیک را بسته به ضخامت چند دقیقه برشته کنید و پیش از برش، حدود ۵ دقیقه استراحت دهید؛ برای پخت ایمن، دمای مرکز را به ۶۳ درجهٔ سانتی‌گراد برسانید و ۳ دقیقه صبر کنید.

گوشت تکه‌ای خام را در ظرف دربسته و در سردترین بخش یخچال تا ۳ تا ۵ روز نگه دارید؛ گوشت چرخ‌کرده را طی ۱ تا ۲ روز مصرف کنید. برای نگهداری طولانی‌تر، آن را بسته‌بندی و منجمد کنید.

گوشت چرخ‌کرده را تا دمای ۷۱ درجهٔ سانتی‌گراد در مرکز بپزید؛ رنگ قهوه‌ایِ سطح به‌تنهایی نشانهٔ پخت کامل نیست. دماسنج آشپزی را در ضخیم‌ترین بخش کتلت یا همبرگر فرو کنید.

گوشت قرمز در غذاهایی مثل کباب کوبیده، چلوگوشت، خورش قیمه و ماکارونی با گوشت چرخ‌کرده کاربرد دارد. آن را با سبزیجات کبابی، سالاد، برنج یا نان سرو کنید تا غذا کامل‌تر و متنوع‌تر شود.

گوشت قرمز معمولاً از پستانداران و گوشت سفید بیشتر از مرغ و بوقلمون به دست می‌آید؛ رنگ خام گوشت قرمز معمولاً تیره‌تر است. در مقایسهٔ این داده‌ها، گوشت قرمز ۲۶ گرم پروتئین دارد و گوشت سفید ۲۸ گرم در هر ۱۰۰ گرم.