فلفل چیلی قرمز

ساقه را جدا کنید و فلفل را از طول ببرید؛ رگ‌ها و بخش روشن و گوشتی داخل آن را با قاشق بتراشید. دانه‌ها هم تندند، اما بخش روشنِ داخل فلفل معمولاً تندی بیشتری دارد.

فلفل را روی شعله یا تابهٔ خشک بچرخانید تا پوستش تاول بزند و لکه‌های تیره پیدا کند. آن را چند دقیقه در ظرف دربسته بگذارید تا بخار کند، سپس پوستش را جدا کنید و در سس یا کنار غذا به کار ببرید.

فلفل‌های خشک و نشسته را در کیسهٔ کاغذی یا ظرفی با تهویه، در کشوی یخچال بگذارید و پیش از مصرف بشویید. برای نگهداری طولانی‌تر، فلفل کامل یا خردشده را در ظرف دربسته منجمد کنید؛ لازم نیست پیش از مصرف یخش را باز کنید.

کمی فلفل خردشده به املت، خوراک لوبیا، سوپ، نودل یا سس گوجه تندی و عطر می‌دهد. آن را در چند دقیقهٔ پایانی پخت اضافه کنید تا عطرش بماند و تندی غذا را زودتر از حد دلخواه بالا نبرید.

برای تندی، فلفل کاین یا پودر چیلی را کم‌کم اضافه کنید؛ پودر خشک معمولاً تندی را یکنواخت‌تر پخش می‌کند و عطر فلفل تازه را ندارد. برای طعم فلفلیِ ملایم‌تر، فلفل دلمه‌ای قرمز را با اندکی پودر تند ترکیب کنید.

ضرورتی ندارد؛ دانه‌ها خوراکی‌اند و می‌توانید آن‌ها را در غذا نگه دارید. اگر ظاهر تمیزتر یا تندی کمتر می‌خواهید، دانه‌ها را همراه با رگ‌های روشن داخل فلفل جدا کنید.

دست‌ها را با آب و مایع ظرف‌شویی خوب بشویید و پیش از شستن، چشم یا صورتتان را لمس نکنید. اگر پوست حساسی دارید، هنگام خرد کردن دستکش بپوشید؛ چربی تندی فلفل با آب تنها به‌خوبی پاک نمی‌شود.