کوفته سیب‌زمینی

سیب‌زمینی پخته را کاملاً بخارپز و خنک کنید و آرد را کم‌کم اضافه کنید تا خمیر فقط به دست نچسبد؛ آرد زیاد کوفته را سفت می‌کند. کوفته‌ها را در آبِ آرام‌جوش بیندازید، نه آبِ قل‌قل‌جوش؛ وقتی روی آب آمدند، یکی را بیرون بیاورید و از پخته‌بودنش مطمئن شوید.

بله؛ کوفته‌های پخته را در تابه با کمی روغن برشته کنید تا سطحشان طلایی شود. برای فر، آن‌ها را در یک لایه بچینید و در ۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بپزید و یک‌بار برگردانید.

پس از خنک‌شدن، آن را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و طی سه روز مصرف کنید. برای نگه‌داری طولانی‌تر، کوفته‌های پخته و خنک‌شده را جدا از هم منجمد کنید و هنگام مصرف در یخچال یخ‌زدایی کنید، سپس در تابه گرم و برشته کنید.

ماست چکیده با سبزی خردشده و کمی سیر، یا سس گوجه‌فرنگی، کنار کوفته سیب‌زمینی خوب می‌نشیند. اگر کوفته را سرخ کرده‌اید، سس ماستِ خنک تعادل خوشایندی با سطح برشته‌اش می‌سازد.

نشاستهٔ سیب‌زمینی یا آرد برنج را کم‌کم جایگزین کنید؛ هرکدام را ذره‌ذره بیفزایید تا خمیر شکل بگیرد، چون بافتشان با آرد گندم یکی نیست. پیش از پخت همهٔ کوفته‌ها، یکی را در آب بپزید و اگر وا رفت کمی نشاسته به خمیر اضافه کنید.

کروکت معمولاً با پورهٔ سیب‌زمینی شکل داده می‌شود، در آرد سوخاری می‌غلتد و سرخ می‌شود؛ کوفته سیب‌زمینی ممکن است آب‌پز باشد یا بدون پوشش سوخاری پخته شود. در هر ۱۰۰ گرم، کراکت سیب‌زمینی ۲۴۶ کیلوکالری و ۱۲٫۱ گرم چربی دارد.

بسیاری از دستورها برای بستن خمیر از آرد گندم یا تخم‌مرغ استفاده می‌کنند، اما می‌شود دستورهایی بدون یکی از این مواد پیدا کرد. اگر برای فردی با حساسیت غذایی می‌پزید، مواد خمیر و سس را جداگانه بررسی کنید و از آلودگی متقاطع با وسایل آشپزی مشترک جلوگیری کنید.