ماهی زبان

فیله‌ها را خشک کنید و در تابه‌ای داغ با کمی روغن، روی حرارت متوسط رو به زیاد، هر طرف را حدود ۲ تا ۳ دقیقه سرخ کنید. وقتی گوشت مات شد و با چنگال به‌راحتی ورقه‌ورقه شد، آماده است.

فر را روی ۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد گرم کنید و ماهی را در ظرف کمی چرب‌شده حدود ۱۰ تا ۱۲ دقیقه بپزید. ضخامت فیله تعیین می‌کند چه زمانی پخته است؛ مرکز ماهی باید به ۶۳ درجهٔ سانتی‌گراد برسد.

ماهی تازه بوی ملایم دریا دارد، نه بوی تند و ناخوشایند؛ گوشتش باید سفت و مرطوب باشد و با فشار آرام به حالت اول برگردد. اگر ماهی کامل می‌خرید، چشم‌های شفاف و آبشش‌های قرمز یا صورتی از نشانه‌های تازگی‌اند.

طعم ملایم ماهی زبان با آب‌لیمو، جعفری و کره خوب جور می‌شود؛ آن را کنار سبزیجات بخارپز، سیب‌زمینی یا برنج سرو کنید. برای وعده‌ای سبک‌تر، فیلهٔ تابه‌ای را با سالاد سبزیجات و سس لیمو همراه کنید.

اگر قرار است همان روز یا روز بعد آن را بپزید، در ظرف دربسته و در سردترین بخش یخچال نگه دارید. برای نگهداری طولانی‌تر، بسته‌بندی کنید و در فریزر بگذارید؛ ماهی یخ‌زده را یک شب در یخچال یخ‌زدایی کنید، نه روی کابینت.

بله؛ ماهی زبان‌گوساله در هر ۱۰۰ گرم ۱۸٫۷ گرم پروتئین دارد، در برابر ۱۷ گرم در ماهی زبان. هر دو ماهی کم‌چرب‌اند.

خوردن خامِ ماهی خطر آلودگی میکروبی یا انگل دارد؛ آب‌لیمو یا سرکه آن را ایمن نمی‌کند. ماهی را بپزید تا مرکز آن به ۶۳ درجهٔ سانتی‌گراد برسد و گوشتش مات و ورقه‌ورقه شود.