بستنی قیفی

قیف را درست پیش از سرو پر کنید و بستنی را خیلی نرم و آب‌شده داخل آن نریزید. اگر قرار است کمی بماند، ته قیف را با کمی شکلات آب‌شده بپوشانید و بگذارید ببندد؛ این لایه راه نفوذ رطوبت را می‌بندد.

مایه‌ای از آرد، شکر، تخم‌مرغ، کره آب‌شده و کمی وانیل را نازک روی وافل‌ساز یا تابه نچسب داغ پهن کنید. تا وقتی هنوز گرم و انعطاف‌پذیر است، دور قالب مخروطی بپیچید و درز را چند لحظه نگه دارید تا شکل بگیرد و ترد شود.

قیف‌های خالی را در ظرف دربسته و جای خشک نگه دارید؛ رطوبت هوا آن‌ها را نرم می‌کند. پس از باز کردن بسته، قیف‌ها را در یخچال نگذارید و قیف پرشده را زود سرو کنید.

قیف ویفری معمولاً نازک‌تر، روشن‌تر و کم‌شیرین‌تر است و راحت‌تر می‌شکند؛ قیف شکری تیره‌تر، شیرین‌تر و تردتر است و معمولاً لبه‌ای ضخیم‌تر دارد. برای بستنی سنگین یا چند اسکوپی، قیف شکری محکم‌تر می‌ایستد.

برای سرو بستنی، کاسه یا لیوان کوچک جایگزین ساده‌ای است و خردکردن بیسکویت ترد روی آن هم حس تردی می‌دهد. اگر خود قیف را می‌خواهید، تکه‌های وافل یا نان بستنی را کنار بستنی سرو کنید.

تکه‌های سخت و ترد قیف ممکن است هنگام جویدن خرد شوند؛ برای کودک خردسال، بستنی را در کاسه و بدون قیف سرو کنید و هنگام خوردن مراقبش باشید. قیف را هم به تکه‌های کوچک و مناسب سن کودک تبدیل نکنید مگر بتواند آن‌ها را خوب بجود.