هریسا

کمی هریسا را به سوپ، خورش، سس گوجه‌فرنگی یا مایهٔ مرینیت مرغ و سبزیجات اضافه کنید. در شاکشوکا و کوسکوس هم چاشنی تندیِ پرکاربردی است؛ برای اینکه عطرش بهتر باز شود، آن را ابتدا در کمی روغن گرم کنید.

فلفل قرمز خشکِ بدون ساقه را حدود ۲۰ دقیقه در آب داغ بخیسانید و آبکش کنید؛ سپس با سیر، زیره، تخم گشنیز، نمک و کمی روغن زیتون بکوبید یا در غذاساز بزنید تا خمیر شود. برای تندی کمتر، بخشی از دانه‌های فلفل را جدا کنید.

هریسای آماده را پس از باز کردن در ظرف دربسته و در یخچال بگذارید و هر بار با قاشق تمیز بردارید. اگر سطح خمیر خشک می‌شود، لایهٔ نازکی روغن زیتون روی آن بریزید.

هریسا معمولاً تند و شور است؛ برای یک قابلمه غذا با یک قاشق چای‌خوری شروع کنید، خوب هم بزنید و پیش از افزودن بیشتر بچشید. اگر آن را مستقیم روی نان یا کنار غذا می‌خورید، مقدار کمی کافی است.

برای جایگزینی، فلفل قرمز خردشده را با سیر، کمی زیره و تخم گشنیز و روغن زیتون مخلوط کنید. سس فلفل هم تندی می‌دهد، اما معمولاً رقیق‌تر است و عطر ادویه‌ای و بافت خمیری هریسا را ندارد.

پایهٔ هریسا فلفل قرمز تند و سیر است؛ زیره، تخم گشنیز، نمک و روغن زیتون هم از مواد رایج آن هستند. ترکیب ادویه‌ها و میزان تندی در دستورهای مختلف فرق می‌کند.

هریسا معمولاً خمیری غلیظ و ادویه‌دار است و در هر ۱۰۰ گرم ۷۶ کیلوکالری دارد؛ سس فلفلِ مشابه ۴۷۲ کیلوکالری دارد و چربی آن بسیار بیشتر است. سس فلفل اغلب رقیق‌تر است و هریسا را می‌توان هنگام پخت هم به غذا افزود.