پنیر تازه

آن را با سبزی‌های خردشده‌ای مثل نعناع و شوید، گردو و کمی فلفل مخلوط کنید؛ برای ساندویچ هم خیار و گوجه کنار آن خوب می‌نشیند. اگر پنیر آب انداخته، پیش از مالیدن روی نان کمی از آبش را بگیرید.

پنیر را در ظرف دربسته و در یخچال نگه دارید و هر بار با قاشق تمیز از آن بردارید. اگر بوی غیرعادی گرفت یا کپک زد، آن را نخورید؛ پنیر تازه را بیرون از یخچال رها نکنید.

می‌توانید آن را روی نان و در کنار سبزی‌خوردن سرو کنید، یا خردشده در سالاد بریزید. برای املت هم پنیر را در دقایق پایانی اضافه کنید تا گرم شود اما کاملاً آب نشود.

برای صبحانه و ساندویچ، پنیر دلمه‌ای گزینه‌ای نزدیک است؛ بافتش دانه‌دانه‌تر است و در هر ۱۰۰ گرم ۱۲٫۳ گرم پروتئین دارد، در برابر ۲۶ گرم در پنیر تازه. برای بافت نرم‌تر، پنیر تازه نرم را امتحان کنید.

پنیر خامه‌ای در هر ۱۰۰ گرم ۶٫۷ گرم پروتئین دارد، در حالی که پنیر تازه ۲۶ گرم پروتئین دارد. پنیر خامه‌ای نرم و مالیدنی است؛ پنیر تازه معمولاً مزه‌ای پنیری‌تر دارد و ممکن است خردشدنی‌تر باشد.

برای یک وعده، حدود ۳۰ گرم، یعنی تکه‌ای به اندازه یک قوطی کبریت، مقدار عملی‌ای است؛ آن را کنار نان و سبزی یا در ساندویچ بخورید. این مقدار پنیر تازه ۹۹ کیلوکالری و ۷٫۸ گرم پروتئین دارد.

بله، پنیر تازه ممکن است از شیر خام یا پاستوریزه تهیه شود؛ از روی ظاهر نمی‌توان این را فهمید. اگر دربارهٔ نوع شیر مطمئن نیستید، پنیر تهیه‌شده از شیر پاستوریزه را انتخاب کنید.