نارگیل

آب نارگیل را از یکی از سه سوراخ تیرهٔ سر آن خالی کنید؛ باز کردن این سوراخ‌ها با سیخ فلزی یا پیچ‌گوشتی تمیز آسان‌تر است. سپس نارگیل را داخل حوله بپیچید و با چکش دور تا دور پوسته ضربه بزنید تا ترک بخورد.

نارگیل را تکان دهید؛ باید صدای آب داخلش را بشنوید. پوسته نباید ترک، لکهٔ نم‌زده یا کپک داشته باشد و سوراخ‌های تیره‌اش نباید نرم یا خیس باشند.

گوشت نارگیل را از پوسته جدا کنید و در ظرف دربسته در یخچال بگذارید؛ طی چند روز مصرفش کنید. برای نگهداری طولانی‌تر، آن را تکه کنید و در کیسهٔ دربسته در فریزر بگذارید.

گوشت نارگیل را رنده کنید و روی فرنی، حریره یا دسر بریزید، یا در خوراک‌های کاری و برنج به کار ببرید. برای برشته‌کردن، رنده‌ها را در تابهٔ خشک روی حرارت ملایم مرتب هم بزنید تا طلایی شوند.

آب نارگیل مایع طبیعی داخل میوه است؛ شیر نارگیل را با خیساندن یا مخلوط‌کردن گوشت نارگیل رنده‌شده با آب و سپس صاف‌کردن آن تهیه می‌کنند. شیر نارگیل برای کاری و سوپ مناسب است و آب نارگیل را معمولاً به‌تنهایی می‌نوشند.

گوشت نارگیل رنده‌شده را با آب گرم مخلوط کنید و چند دقیقه بگذارید بماند؛ سپس از پارچهٔ تمیز یا صافی ریز رد کنید و تفاله را بفشارید. مایع غلیظ‌تر را با آب کمتر درست کنید.

بله؛ نارگیل در هر صد گرم ۵۸ گرم چربی دارد، درحالی‌که گردو ۶۴٫۶ گرم چربی دارد؛ پس گردو چرب‌تر است. چربی اشباع نارگیل هم زیاد است: ۵۰ گرم در هر صد گرم.

یک مشت کوچک، حدود ۳۰ گرم گوشت نارگیل، نزدیک به ۱۷۶ کیلوکالری انرژی دارد. همین مقدار حدود ۵٫۱ گرم فیبر هم فراهم می‌کند.