نارگیل

اول با میخ تمیز یا پیچ‌گوشتی نوک‌تیز، آب نارگیل را از یکی از سه چشم آن خالی کنید. بعد نارگیل را در حوله بپیچید و با چکش دور خط میانی‌اش ضربه بزنید تا ترک بخورد.

نارگیلی انتخاب کنید که پوسته‌اش ترک نداشته باشد و اثری از کپک یا لکه‌های نم‌دار روی آن دیده نشود. وقتی تکانش می‌دهید، باید صدای جابه‌جاشدن آب داخل آن را بشنوید.

نارگیلِ درسته را در جای خنک و خشک نگه دارید. پس از بازکردن، گوشت آن را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و طی چند روز مصرف کنید؛ برای نگهداری طولانی‌تر، تکه‌هایش را فریز کنید.

آب نارگیل مایع طبیعی داخل میوه است؛ شیر نارگیل را با مخلوط‌کردن گوشت نارگیل و آب و سپس صاف‌کردن آن تهیه می‌کنند. شیر نارگیل غلیظ‌تر است و در غذاهای پختنی هم به کار می‌رود.

گوشت رنده‌شدهٔ نارگیل را روی فرنی، کیک و دسر بپاشید یا در شیرینی‌ها به کار ببرید. شیر نارگیل هم برای کاری، سوپ‌های خامه‌ای و بعضی خورش‌ها مناسب است.

در سوپ یا سس می‌توانید خامهٔ معمولی را با کمی آب رقیق کنید؛ بافتی نزدیک می‌دهد، اما عطر نارگیل را ندارد. در کاری، آبِ گوشت یا آبِ سبزیجات با کمی خامه هم جایگزین مناسبی است.

بله، گوشت نارگیل را می‌توانید همان‌طور که هست بخورید؛ آن را خرد یا رنده کنید و به سالاد میوه، ماست یا اوتمیل اضافه کنید.