دانه کاج

دانه‌ها را در تابه‌ای خشک، روی حرارت ملایم، حدود ۲ تا ۳ دقیقه پیوسته هم بزنید تا طلایی و خوش‌بو شوند؛ خیلی زود می‌سوزند. بلافاصله از تابه بیرونشان بیاورید، چون گرمای باقی‌مانده هم به برشته‌شدن ادامه می‌دهد.

در پستوی ایتالیایی، دانه کاج را با ریحان، سیر، پنیر پارمزان و روغن زیتون می‌کوبند. روی سالاد، پاستا، سبزیجات کبابی و برنج هم می‌توانید کمی دانه برشته بپاشید.

چون چربی زیادی دارد و ممکن است تند و کهنه شود، آن را در ظرف دربسته و دور از گرما و نور نگه دارید. برای نگهداری طولانی‌تر، ظرف را در یخچال یا فریزر بگذارید و دانه‌ها را پیش از مصرف بو کنید؛ بوی تند و ناخوشایند نشانه کهنگی است.

گردو یا بادام جایگزین‌های رایجی هستند؛ گردو طعم قوی‌تری می‌دهد و بادام ملایم‌تر است. آن‌ها را هم می‌توانید پیش از افزودن کمی در تابه برشته کنید.

دانه کاج کوچک و کشیده است و طعمی لطیف و کمی شیرین دارد؛ گردوی پکان بزرگ‌تر، تردتر و پررنگ‌تر از نظر طعم است. پکان را معمولاً در شیرینی و پای می‌ریزند، اما دانه کاج در پستو و غذاهای شور هم کاربرد زیادی دارد.

بله، دانه کاج را می‌توان خام خورد و برای افزودن به سالاد یا ماست لازم نیست آن را بپزید. برشته‌کردن کوتاه، عطر و طعمش را پررنگ‌تر می‌کند.

دانه کاج از داخل مخروط برخی گونه‌های کاج به دست می‌آید؛ بنابراین از نظر گیاه‌شناسی دانه است، نه مغز درخت. مخروط‌ها پس از رسیدن باز می‌شوند و دانه‌ها از میان فلس‌هایشان جدا می‌شوند.