آجیل برزیلی

یک یا دو دانه برای یک میان‌وعده کافی است؛ مقدار سلنیوم این دانه‌ها می‌تواند از یک دانه تا دانهٔ دیگر بسیار فرق کند، پس خوردن یک مشت بزرگ به‌صورت روزانه انتخاب خوبی نیست.

دانه‌های پوست‌گرفته را یک‌لایه روی سینی بچینید و در فر با دمای ۱۶۰ درجهٔ سانتی‌گراد حدود ۸ تا ۱۰ دقیقه بو بدهید. زود می‌سوزند، پس در چند دقیقهٔ آخر مراقبشان باشید و بگذارید کاملاً خنک شوند.

آن را در ظرف دربسته، دور از نور و گرما نگه دارید. برای نگهداری طولانی‌تر، ظرف را در یخچال یا فریزر بگذارید تا چربی دانه دیرتر بوی ماندگی بگیرد.

خردشدهٔ آن روی اوتمیل، ماست یا سالاد تردی خوبی می‌دهد؛ با شکلات تلخ و میوهٔ خشک هم جور است. برای پستو، آن را با ریحان، سیر، روغن زیتون و پنیر رنده‌شده در غذاساز بزنید.

بله، در پستو، سس‌ها و شیرهای گیاهی می‌توانید آن را به‌جای بادام هندی استفاده کنید؛ بافتش چرب‌تر و طعمش غنی‌تر است. بادام هندی در هر ۱۰۰ گرم ۲۱٫۵ گرم پروتئین دارد، در برابر ۱۷ گرم در آجیل برزیلی.

این دانه از درخت بزرگی در جنگل‌های آمازون به دست می‌آید و داخل میوه‌ای سخت و گرد قرار دارد؛ خود دانه‌ها درون آن، مثل پره‌های پرتقال، کنار هم چیده شده‌اند.

بله، دانهٔ پوست‌گرفته را می‌توان خام خورد و لازم نیست آن را بپزید. اگر طعمش بوی ماندگی یا تندی نامطبوع دارد، دورش بیندازید.