خربزه کانتالوپ

میوهٔ رسیده نسبت به اندازه‌اش سنگین است و بوی شیرین و ملایمی از انتهای گل دارد. پوست باید زیر فشار انگشت کمی نرم باشد، نه له‌شده یا ترک‌خورده.

پوست را زیر آب روان بشویید، میوه را از وسط نصف کنید و دانه‌ها را با قاشق بیرون بیاورید. سپس آن را قاچ کنید و پوست را جدا کنید؛ گوشت خربزه را می‌توانید مکعبی خرد کنید یا با قاشق اسکوپ بزنید.

قاچ‌ها یا تکه‌های بدون دانه را در ظرف دربسته بگذارید و در یخچال نگه دارید؛ بهتر است ظرف چند روز مصرف شوند. خربزهٔ کامل را تا پیش از بریدن در جای خنک نگه دارید و پیش از برش پوستش را بشویید.

تکه‌های خنک آن در سالاد میوه، کنار ماست یا همراه پنیر و چند برگ نعناع خوش‌طعم است. برای یک پیش‌غذای ساده، قاچ‌ها را با برش‌های نازک ژامبون سرو کنید.

معمولاً آن را خام و خنک می‌خورند، چون بافت آبدارش پس از حرارت نرم و آبکی می‌شود. برای نوشیدنی یا دسر، گوشتش را پوره کنید و با آب‌لیمو یا ماست مخلوط کنید.

نام کانتالوپ در فارسی گاهی برای طالبی هم به کار می‌رود، اما در بازار ممکن است منظور از آن نوعی با پوست برجسته و توری‌مانند باشد؛ طالبی معمولاً پوست صاف‌تر و شیارهای مشخص دارد. هر دو گوشت شیرین و آبدار دارند و برای خوردن تازه مناسب‌اند.

دانه‌ها را معمولاً با قاشق بیرون می‌آورند و دور می‌ریزند، اما خوراکی‌اند. اگر می‌خواهید جداگانه بخورید، آن‌ها را بشویید و کاملاً خشک کنید؛ سپس می‌توانید برشته‌شان کنید.