پرتقال خونی

میوه‌ای سنگین و سفت با پوست صاف و بدون لکه‌های نرم یا کپک انتخاب کنید. رنگ گوشت از قرمز تیره تا رگه‌دار متغیر است و رنگ پوست به‌تنهایی نشان نمی‌دهد داخل میوه چقدر قرمز است.

اگر قرار است طی چند روز بخورید، آن را در دمای اتاق و دور از آفتاب بگذارید. برای نگهداری طولانی‌تر، پرتقال‌ها را خشک و بدون شست‌وشو در کشوی میوه یخچال بگذارید و پیش از خوردن بشویید.

پرتقال را پیش از نصف‌کردن چند بار روی سطح کار با کف دست بغلتانید؛ این کار آب‌گیری را آسان‌تر می‌کند. آب را همان موقع بگیرید و برای کم‌شدن تلخی، بخش سفید پوست را تا جای ممکن همراه آب نگیرید.

برش‌های پوست‌گرفتهٔ پرتقال خونی را به سالاد کاسنی یا رازیانه اضافه کنید؛ طعم ترش‌وشیرینش با کمی روغن زیتون و زیتون سیاه جور است. آب و رندهٔ پوست آن هم برای سس سالاد و کیک پرتقالی خوش‌عطر است.

اگر تلخی کمتر می‌خواهید، پوست را بگیرید و فقط گوشت پرتقال را خرد کنید؛ برای عطر بیشتر، کمی از پوست رنگی را ریز رنده کنید و از بخش سفید ضخیم دوری کنید. مربا را روی حرارت ملایم بجوشانید تا شربتش غلیظ شود.

گوشت پرتقال خونی به‌دلیل رنگدانه‌های طبیعی قرمز یا ارغوانی است و معمولاً مزه‌ای مرکباتی با ته‌مزهٔ توت‌مانند دارد؛ پرتقال معمولی گوشت نارنجی دارد. پرتقال معمولی در هر ۱۰۰ گرم ۳۷ کیلوکالری دارد.

خود میوه فیبر دارد و جویدنش زمان می‌برد؛ آب پرتقال خونی فیبر ندارد. در هر ۱۰۰ گرم، آب پرتقال خونی ۳۹ کیلوکالری دارد؛ مقدار فیبر پرتقال خونی ۱٫۶ گرم است.