خون گاو

خون را از صافی ریز رد کنید و هنگام ریختن در خوراک، پیوسته هم بزنید؛ حرارت ملایم کمک می‌کند بافت یکنواخت بماند. برای مصرف ایمن، آن را کاملاً بپزید تا ببندد و دیگر بخش مایع و خام نداشته باشد.

در بعضی آشپزی‌های جهان، خون را با ادویه و مواد دیگر در سوسیس خونی می‌ریزند یا در خوراک‌های غلیظ به‌عنوان ماده‌ای برای قوام‌دادن به کار می‌برند. خون پخته و قالب‌گرفته نیز در برخی غذاهای آسیایی دیده می‌شود.

فقط خونی را بخرید که برای مصرف خوراکی عرضه شده و در بسته‌بندی سالم و سرد نگهداری شده باشد؛ خون جمع‌آوری‌شده از کشتارگاه یا دامداری برای مصرف خانگی مناسب نیست. اگر بوی نامطبوع دارد یا بسته‌بندی آسیب دیده است، آن را نخرید.

خون تازه را در ظرف دربسته و در سردترین بخش یخچال بگذارید و هرچه زودتر بپزید. برای نگهداری طولانی‌تر، آن را در ظرف مناسب فریزر منجمد کنید و پیش از پخت در یخچال یخ‌زدایی کنید؛ خون یخ‌زدایی‌شده را دوباره منجمد نکنید.

نه؛ خون خام ممکن است آلودگی میکروبی داشته باشد، پس آن را نچشید و در غذا هم کاملاً بپزید. چاقو، تخته و ظرفی را که با خون خام تماس داشته‌اند پیش از استفاده دوباره با آب داغ و مایع ظرف‌شویی بشویید.

اگر خون برای غلیظ‌کردن خوراک به کار می‌رود، کمی آرد یا نشاسته را در آب سرد حل کنید و کم‌کم بیفزایید؛ رنگ و مزهٔ خون را جایگزین نمی‌کند. برای سوسیس خونی، جایگزین دقیق و هم‌مزه‌ای وجود ندارد.

بله؛ خون گاو منبع بسیار غنی آهن است: هر ۴۶٫۵ میلی‌گرم آهن در ۱۰۰ گرم. این ماده همچنین در هر ۱۰۰ گرم ۲۰ گرم پروتئین دارد.