گوشت خرس

آن را کاملاً بپزید؛ دمای مرکز ضخیم‌ترین قسمت باید به ۷۴ درجهٔ سانتی‌گراد برسد. گوشت خام یا نیم‌پز، و نیز دودی یا نمک‌سودکردن به‌تنهایی، برای از بین بردن انگل کافی نیست.

گوشت را چند ساعت در یخچال با سیر، پیاز، فلفل سیاه و کمی سرکه یا آب‌لیمو بخوابانید؛ این کار به کم‌شدن بوی قوی شکار و خوش‌طعم‌شدن آن کمک می‌کند. گوشت را در دمای اتاق مزه‌دار نکنید.

گوشت خام را در ظرف دربسته و در سردترین بخش یخچال بگذارید و ظرف یک تا دو روز بپزید یا منجمد کنید. برای نگهداری طولانی‌تر، آن را بسته‌بندی و در دمای منفی ۱۸ درجهٔ سانتی‌گراد یا سردتر منجمد کنید.

مزه‌اش معمولاً پررنگ و کمی شکارمانند است و چربی آن می‌تواند عطر مشخصی داشته باشد. خورش آرام‌پز یا تکه‌های بریان‌شدهٔ کاملاً پخته را با سیب‌زمینی، قارچ و سبزی‌های معطر سرو کنید.

گوشت گراز وحشی یا آهو جایگزین‌های نزدیک‌تری از نظر کاربرد در خورش و پخت آرام هستند؛ هر دو را هم باید کاملاً بپزید. مزه و میزان چربی جایگزین با گوشت خرس یکسان نیست.

بله؛ گوشت خرس منبع آهن است و در هر ۶٫۷ میلی‌گرم آهن دارد. پختن کامل آن را فراموش نکنید.

گوشت خرس چرب‌تر است: در هر ۱۰۰ گرم، ۸٫۳ گرم چربی دارد، در برابر ۲٫۰۳ گرم در گوشت آهو. بنابراین گوشت آهو معمولاً انتخاب کم‌چرب‌تری برای خورش یا کباب است.