پیراشکی سیب

روغن را به حدود ۱۷۰ درجهٔ سانتی‌گراد برسانید و پیراشکی‌ها را در چند نوبت سرخ کنید تا دمای روغن پایین نیاید. هر طرف را حدود ۲ تا ۳ دقیقه سرخ کنید تا طلایی شود؛ سپس روی توری بگذارید تا روغن اضافه خارج شود.

سیب‌های سفت و کمی ترش، مثل گرنی اسمیت، هنگام پخت شکلشان را بهتر حفظ می‌کنند و شیرینی خمیر را متعادل می‌کنند. سیب را ریز خرد یا نازک ورقه کنید تا پیش از طلایی‌شدن خمیر نرم شود.

بله؛ پیراشکی‌های آماده را با کمی فاصله روی سینیِ کاغذ روغنی‌دار بچینید و رویشان را کمی کره یا روغن بمالید. در فر ازپیش‌گرم‌شده با دمای ۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بپزید تا رویشان طلایی شود.

آن را گرم و با پودر قند، دارچین یا کمی سس کارامل سرو می‌کنند. یک قاشق بستنی وانیلی یا ماست چکیدهٔ شیرین هم کنار پیراشکی داغ، تضاد خوشایندی از گرما و خنکی می‌سازد.

پس از خنک‌شدن، پیراشکی‌ها را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و طی ۲ تا ۳ روز مصرف کنید. برای تردشدن دوباره، آن‌ها را ۵ تا ۸ دقیقه در فر ۱۸۰ درجهٔ سانتی‌گراد گرم کنید؛ مایکروویو معمولاً خمیر را نرم می‌کند.

پیراشکی سیب معمولاً تکه‌ای کوچک از خمیر پرشده با سیب است که سرخ یا پخته می‌شود؛ پای سیب لایهٔ خمیری بزرگ‌تری دارد و در قالب، با یا بدون لایهٔ رویی، پخته می‌شود. پای سیب در هر ۱۰۰ گرم ۳۰۳ کیلوکالری دارد، در برابر ۲۶۵ کیلوکالری در پیراشکی سیب.

خمیر آن اغلب گندم و گاهی شیر یا تخم‌مرغ دارد؛ اگر به هرکدام حساسیت دارید، ترکیبات خمیر را بررسی کنید یا نوع بدون آن ماده را بپزید. پیراشکی داغ را پیش از خوردن کمی خنک کنید، چون مغز میوه و خمیر می‌تواند از سطحش داغ‌تر باشد.