Fasola cannellini

Namocz ją przez noc w dużej ilości zimnej wody, odcedź i zalej świeżą. Doprowadź do mocnego wrzenia na co najmniej 10 minut, a potem gotuj na małym ogniu, aż ziarna będą miękkie — zwykle zajmuje to około 45–90 minut.

Nie — jest już ugotowana. Odcedź ją i opłucz, a następnie dodaj do zupy lub sosu pod koniec gotowania, żeby się ogrzała, ale nie rozpadła.

Dobrze sprawdza się w minestrone, toskańskiej zupie ribollita i makaronie z fasolą, czyli pasta e fagioli. Możesz też rozgnieść ją z oliwą, czosnkiem i cytryną na pastę do pieczywa.

Najbliższa będzie fasola Great Northern albo inna duża, biała fasola — zachowują kształt i mają łagodny smak. Mniejsza fasola haricot też pasuje do zup, choć szybciej mięknie.

Po ostudzeniu włóż ją do szczelnego pojemnika i schowaj do lodówki; zużyj w ciągu 3–4 dni. Możesz ją też zamrozić, najlepiej razem z niewielką ilością płynu z gotowania, by po rozmrożeniu nie była sucha.

Cannellini jest duża, biała i ma delikatny, kremowy smak; borlotti ma zwykle różowo-brązowe cętki i bardziej wyrazisty smak. W przepisach na zupę lub gulasz często można użyć ich zamiennie.

Nie jedz surowych ani niedogotowanych suchych ziaren. Ugotuj je do miękkości, a fasolę z puszki możesz jeść bez dalszego gotowania.