Hindistan cevizi

Önce üç gözünden yumuşak olanı sivri bir aletle delip suyunu boşalt. Hindistan cevizini kalın bir bezin içine sarıp sert zeminde çekiçle çevresini döverek çatlat; kabuğu açılınca içini bıçakla ayır.

Kabuğunda çatlak, küf ya da ıslak lekeler olmamalı; salladığında içindeki suyun sesini duyabilmelisin. Açınca eti beyaz ve diri, suyu da ferah kokulu olmalı; ekşi ya da mayalı koku varsa tüketme.

Yağsız tavada kısık-orta ateşte, sık sık karıştırarak altın rengi alana kadar kavur; ince rendesi birkaç dakikada hazır olur. Fırında da yağlı kâğıt serili tepside 160 °C’de 5–8 dakika kavurabilirsin; çabuk yanacağı için gözünü ayırma.

Taze rendeyi hava almayan kapta buzdolabında tut ve birkaç gün içinde kullan; daha uzun saklamak için porsiyonlayıp dondur. Kurutulmuş rendeyi ise kapalı bir kapta, serin ve kuru yerde sakla.

Rendesi kek, kurabiye ve sütlaç benzeri tatlılara; Hindistan cevizi sütü ise köri soslarına, çorbalara ve Güneydoğu Asya usulü pilavlara yakışır. Kavrulmuş rendeyi meyvenin, yulaf lapasının ya da tatlının üzerine serpebilirsin.

Çorba ve köri gibi tuzlu yemeklerde krema, yoğurt veya şekersiz bitki içeceği kullanabilirsin; ancak kıvam ve aroma değişir. Hindistan cevizi tadı istenen tatlılarda başka bir sütle aynı aromayı elde edemezsin.

Günlük dilde kuruyemiş diye anılsa da botanik açıdan sert kabuklu bir meyvedir. Yediğimiz beyaz kısım meyvenin iç bölümüdür; içindeki su da olgunlaşma boyunca bu bölümün oluşumuna katkı sağlar.

Evet; 100 g’ında 9 g lif bulunur. Bu miktarı tek seferde yemek gerekmez; rendesini yulaf lapasına, yoğurda veya hamur işine küçük miktarlarda ekleyebilirsin.