Πάστα γκουάβας

Παρασκευάζεται μαγειρεύοντας πολτό γκουάβας με ζάχαρη, ώσπου να πήξει και να κόβεται σε κομμάτια. Σε αντίθεση με τη μαρμελάδα, είναι πολύ πιο συμπαγής και διατηρεί το σχήμα της όταν την κόψεις.

Ο γλυκός, φρουτώδης χαρακτήρας της ταιριάζει ιδιαίτερα με ήπια, αλμυρά τυριά, όπως φρέσκο τυρί ή μαλακό λευκό τυρί. Σέρβιρέ την σε λεπτές φέτες δίπλα στο τυρί ή πάνω σε κράκερ.

Κόψε την σε μικρούς κύβους ή λεπτές φέτες και βάλε την ως γέμιση σε σφολιατάκια, τάρτες ή μπισκότα. Συνδυάζεται συχνά με τυρί κρέμα σε γεμιστά πιτάκια· αν είναι πολύ σφιχτή, ζέστανέ την για λίγο ώστε να απλώνεται ευκολότερα.

Χρησιμοποίησε κοφτερό μαχαίρι και βρέχε τη λεπίδα με ζεστό νερό ανάμεσα στις κοπές. Αν η πάστα είναι κρύα και σκληρή, άφησέ την λίγα λεπτά σε θερμοκρασία δωματίου πριν την κόψεις.

Τύλιξέ την καλά ή βάλε την σε αεροστεγές δοχείο και φύλαξέ την στο ψυγείο, για να μη στεγνώσει και να μην απορροφήσει οσμές. Άφησέ την λίγο εκτός ψυγείου πριν τη σερβίρεις, ώστε να μαλακώσει.

Ναι, ειδικά σε γέμιση για γλυκά ή σε πιατέλα τυριών: και οι δύο κόβονται σε φέτες και έχουν συμπαγή υφή. Η πάστα κυδωνιού έχει διαφορετικό, πιο ανθώδες άρωμα, οπότε το αποτέλεσμα δεν θα έχει τη γεύση της γκουάβας.

Η πάστα γκουάβας είναι αρκετά σφιχτή ώστε να κόβεται σε φέτες, ενώ η μαρμελάδα γκουάβα απλώνεται με κουτάλι και ταιριάζει περισσότερο σε ψωμί ή ως επικάλυψη. Για γεμίσεις που πρέπει να κρατήσουν το σχήμα τους, προτίμησε την πάστα.