Rambutan

Pumili ng bungang matingkad ang kulay at buo ang balat, na hindi tuyot o nangingitim ang mga hibla. Dapat matigas ngunit bahagyang bumibigay kapag marahang pinisil; iwasan ang may amag, tagas, o maasim na amoy.

Hiwain paikot ang balat gamit ang maliit na kutsilyo o pisilin hanggang mabiyak, saka alisin ang balat at kainin ang maputing laman. Huwag kagatin ang buto: mapait ito at hindi karaniwang kinakain.

Ilagay ang buong rambutan sa refrigerator sa butas-butas na supot o lalagyang hindi lubos na sarado; mas tumatagal ang lambot nito kaysa kapag iniwan sa mesa. Balatan lamang bago kainin, dahil mas mabilis matuyo ang laman kapag nakalantad.

Masarap itong idagdag sa fruit salad, malamig na dessert, o inuming may yelo. Alisin muna ang buto at ihalo ang laman sa huling sandali upang hindi madurog.

Puwedeng ipalit ang laman ng longan kung gusto mo ng katulad na makatas at matamis na kagat; balatan at alisin din ang buto nito. Mas malambot at mas maasim nang bahagya ang mangostan, kaya ibang timpla ang ibibigay nito.

Magkalapit ang dami ng carbohydrate: ang rambutan ay may 14 g kada 100 g, samantalang ang mangostan ay may 14.1 g. Mas kaunti nang kaunti ang fibre ng rambutan: 1.5 g kumpara sa 1.4 g.

Walang iisang karaniwang takal, dahil nag-iiba ang laki ng bunga. Bilang praktikal na meryenda, balatan ang ilang piraso at ihinto kapag sapat na sa iyo; ang laman lang ang binibilang, hindi ang balat at buto.

Hindi karaniwang kinakain ang buto at maaari itong maging mapait; alisin ito bago ihain, lalo na sa bata. Para sa maliliit na bata, tanggalin din ang balat at hiwain ang laman sa maliliit na piraso upang mabawasan ang panganib na mabulunan.