کدام خوراکی‌ها و نوشیدنی‌ها ممکن است آسپارتام داشته باشند؟
آسپارتام ممکن است در محصولاتی با شکر کمتر یا بدون شکر افزوده وجود داشته باشد، اما محصولات مشابه ممکن است از شیرین‌کننده‌های دیگری استفاده کنند. در این راهنما می‌گوییم کجاها را بررسی کنید، روی برچسب‌ها دنبال چه عبارتی بگردید و چطور آن را در دفتر ثبت خوراکی‌هایتان یادداشت کنید.
آسپارتام چیست؟
آسپارتام شیرین‌کننده‌ای قوی است که برای شیرین کردن خوراکی‌ها و نوشیدنی‌ها به کار می‌رود، بدون اینکه لازم باشد شیرینی آن‌ها کاملاً از شکر تأمین شود. چون مقدار کمی از آن کافی است، اغلب در محصولاتی دیده می‌شود که با عنوان‌های بدون شکر، کم‌شکر یا با شکر کمتر عرضه می‌شوند. این عبارت‌ها سرنخ هستند، نه مدرک قطعی؛ بنابراین بهترین راه بررسی، خواندن فهرست مواد تشکیل‌دهنده است.
آسپارتام در مقادیری که معمولاً در خوراکی‌ها استفاده می‌شود، انرژی کمی دارد. ممکن است آن را با شیرین‌کننده‌های دیگری ترکیب کنند تا طعم محصول شکل بگیرد یا شیرینی آن ماندگارتر شود. دستور تهیه محصول هم ممکن است تغییر کند؛ بنابراین ممکن است یک محصول آشنا همیشه مواد تشکیل‌دهنده یکسانی نداشته باشد.
- در فهرست مواد تشکیل‌دهنده دنبال واژه «آسپارتام» بگردید
- شماره افزودنی E951 را بررسی کنید
- به عبارت‌هایی مثل «حاوی شیرین‌کننده» یا «حاوی شیرین‌کننده‌ها» توجه کنید
- برچسب فعلی محصول را بخوانید و به یادداشت قدیمی در دفتر خوراکی‌هایتان تکیه نکنید
نوشیدنی‌هایی که ممکن است آسپارتام داشته باشند
نوشابه‌ها از رایج‌ترین محصولاتی هستند که ممکن است آسپارتام داشته باشند. انواع رژیمی، لایت، بدون شکر و بدون شکر افزوده ممکن است حاوی آن باشند، هرچند بعضی از آن‌ها به‌جای آسپارتام از شیرین‌کننده‌های دیگری استفاده می‌کنند. طعم، برند و کشور محل عرضه همگی می‌توانند بر دستور تهیه اثر بگذارند.
پودرهای نوشیدنی و شربت‌های غلیظ هم ممکن است آسپارتام داشته باشند. چای، قهوه و آب طعم‌دار آماده نیز ممکن است حاوی شیرین‌کننده باشند، به‌خصوص اگر روی برچسب به قند کمتر اشاره شده باشد. انواع معمولی همان نوشیدنی ممکن است فهرست مواد تشکیل‌دهنده کاملاً متفاوتی داشته باشند.
- نوشابه‌های رژیمی یا بدون شکر
- شربت‌های کم‌شکر و کنسانتره‌های نوشیدنی
- پودرهای نوشیدنی که با آب مخلوط می‌شوند
- بعضی آب‌های طعم‌دار
- بعضی چای‌ها و قهوه‌های آماده نوشیدن
خوراکی‌های شیرینی که ممکن است آسپارتام داشته باشند
گاهی آسپارتام در خوراکی‌های شیرین به کار می‌رود که سازنده می‌خواهد در آن‌ها شکر کمتری استفاده کند. ژله، دسر، ماست و آدامس از نمونه‌های احتمالی هستند. همه انواع کم‌شکر این محصولات آسپارتام ندارند، پس هر محصول را جداگانه بررسی کنید.
محصولاتی که هنگام آماده‌سازی حرارت می‌بینند ممکن است ترکیبی از شیرین‌کننده‌ها داشته باشند یا از گزینه دیگری استفاده کنند، چون آسپارتام برای همه دستورهای تهیه مناسب نیست. دسرهای سرد و خوراکی‌هایی که مستقیم از بسته‌بندی خورده می‌شوند، از جاهایی هستند که احتمال بیشتری دارد بتوانید آسپارتام را در آن‌ها پیدا کنید. حتی دو طعم از یک محصول هم ممکن است مواد تشکیل‌دهنده متفاوتی داشته باشند.
- آدامس و آب‌نبات نعنایی بدون شکر
- پودر ژله یا دسر کم‌شکر
- بعضی ماست‌های کم‌شکر
- بعضی موس‌ها و دسرهای سرد
- بعضی آب‌نبات‌های بدون شکر
شیرین‌کننده‌های رومیزی و محصولات تغذیه‌ای
بعضی شیرین‌کننده‌های رومیزی حاوی آسپارتام هستند و به شکل قرص، پودر یا دانه‌ای فروخته می‌شوند. شیرین‌کننده‌های دیگر، حتی اگر بسته‌بندی مشابهی داشته باشند، ممکن است بر پایه شیرین‌کننده‌های کاملاً متفاوتی ساخته شده باشند. مواد تشکیل‌دهنده مشخص می‌کند از کدام نوع استفاده کرده‌اید.
آسپارتام ممکن است در پودرهای تغذیه‌ای طعم‌دار، اسنک‌بارها یا شیک‌های آماده هم وجود داشته باشد. اغلب آسپارتام بخشی از ترکیب شیرین‌کننده‌هاست و تنها شیرین‌کننده محصول نیست. انواع ساده و طعم‌دار یک محصول ممکن است با هم تفاوت داشته باشند؛ بنابراین اطلاعات یک نوع را بی‌بررسی به نوع دیگر تعمیم ندهید.
- بعضی قرص‌های شیرین‌کننده
- بعضی شیرین‌کننده‌های رومیزی پودری
- بعضی پودرهای تغذیه‌ای طعم‌دار
- بعضی شیک‌های آماده
- بعضی اسنک‌بارهای کم‌شکر
چطور آسپارتام را روی برچسب پیدا کنیم؟
اول سراغ فهرست مواد تشکیل‌دهنده بروید، نه ادعاهای درشت روی جلوی بسته‌بندی. معمولاً مواد تشکیل‌دهنده به‌ترتیب وزن، از بیشترین به کمترین، فهرست می‌شوند؛ اما آسپارتام ممکن است نزدیک انتهای فهرست باشد، چون مقدار کمی از آن کافی است. نام آن ممکن است مستقیم نوشته شده باشد یا با شماره افزودنی‌اش مشخص شود.
روی برچسب خوراکی حاوی آسپارتام ممکن است نوشته باشند که محصول منبع فنیل‌آلانین است. این عبارت، هشدار مشخصی روی برچسب است و هنگام بررسی بسته‌بندی می‌تواند نشانه مفیدی باشد. اگر به‌دلایل شخصی غذایی در حال بررسی محصول هستید، هر بار که اندازه، طعم یا شکل متفاوتی از آن را انتخاب می‌کنید، کل برچسب را بخوانید.
در منوهای رستوران و کنار خوراکی‌هایی که بدون بسته‌بندی فروخته می‌شوند، ممکن است فهرست کامل مواد تشکیل‌دهنده درج نشده باشد. می‌توانید درباره اطلاعات موجود مربوط به مواد تشکیل‌دهنده یا آلرژن‌ها سؤال کنید، هرچند میزان جزئیات ممکن است متفاوت باشد. اگر اطلاعات روشن نیست، به‌جای حدس زدن، این ابهام را یادداشت کنید.
- بخش مواد تشکیل‌دهنده را پیدا کنید
- دنبال «آسپارتام» یا «E951» بگردید
- عبارت مربوط به فنیل‌آلانین را بررسی کنید
- ببینید چند شیرین‌کننده در فهرست آمده است
- بعد از تغییر بسته‌بندی یا دستور تهیه، برچسب را دوباره بررسی کنید
ثبت آسپارتام هنگام ثبت خوراکی‌ها
ثبت کالری و ثبت مواد تشکیل‌دهنده به پرسش‌های متفاوتی پاسخ می‌دهند. دفتر ثبت خوراکی‌هایتان ممکن است انرژی و مواد مغذی یک وعده را نشان دهد، بی‌آنکه نام همه افزودنی‌ها را بیاورد. اگر آسپارتام برایتان مهم است، کنار ثبت معمول خوراکی، یادداشت کوتاهی اضافه کنید.
نام دقیق محصول و طعم آن را ثبت کنید، نه فقط یک عنوان کلی مثل «نوشابه» یا «ماست». این کار کمک می‌کند دفترتان را با برچسبی که واقعاً خوانده‌اید تطبیق دهید. اگر دستور تهیه محصول تغییر کرد، یادداشت را به‌روز کنید و فرض نکنید که اطلاعات قبلی همچنان درست است.
قاعده قابل‌اعتمادی وجود ندارد که بر اساس آن همه خوراکی‌های بدون شکر حاوی آسپارتام باشند. بعضی از آن‌ها از شیرین‌کننده دیگری استفاده می‌کنند، بعضی ترکیبی از شیرین‌کننده‌ها دارند و بعضی اصلاً شیرین نشده‌اند. عبارت‌های روی جلوی بسته‌بندی را نشانه‌ای برای بررسی بیشتر بدانید، نه پاسخ نهایی.
- نام کامل محصول و طعم آن را ثبت کنید
- کنار مورد ثبت‌شده، «آسپارتام» یا «E951» را یادداشت کنید
- انواع مختلف را به‌عنوان خوراکی‌های جداگانه در دفترتان ثبت کنید
- وقتی برچسب‌ها تغییر می‌کنند، موارد ذخیره‌شده را بازبینی کنید