گوشت گوزن

چون معمولاً کم‌چرب است، تکه‌های استیک یا فیله را با حرارت زیاد و زمان کوتاه بپزید و برای خورش، آرام و با مایع کافی بپزید. برای تکه‌های کامل، دمای مرکز را به ۶۳ درجهٔ سانتی‌گراد برسانید و پیش از برش سه دقیقه استراحت دهید.

برای کباب یا استیک، چند ساعت خواباندن در ترکیبی از روغن، سیر، فلفل و سبزی‌های معطر به خوش‌طعم‌شدنش کمک می‌کند؛ آب‌لیمو یا سرکه را زیاد نریزید تا بافت گوشت سفت نشود. پیش از سرخ‌کردن، سطح گوشت را خشک کنید تا بهتر برشته شود.

گوشت خام را در ظرف دربسته، در سردترین بخش یخچال نگه دارید و طی یکی دو روز بپزید؛ برای نگهداری طولانی‌تر، آن را در بسته‌بندی نفوذناپذیر به فریزر بگذارید. گوشت یخ‌زده را در یخچال یخ‌زدایی کنید، نه روی پیشخوان.

از آن می‌توانید استیک، کباب، خورش و خوراک‌های آرام‌پز درست کنید؛ طعمش با قارچ، پیاز، آویشن و فلفل سیاه جور است. گوشت چرخ‌کردهٔ گوزن را هم برای کوفته یا سس گوشت به کار ببرید، اما برای جلوگیری از خشکی، آن را بیش از اندازه نپزید.

گوشت گاو یا گوسفند در خورش و کباب جایگزین‌های مناسبی‌اند، اما معمولاً چرب‌ترند؛ اگر از گوشت کم‌چرب استفاده می‌کنید، کمی روغن به تابه یا مایهٔ غذا اضافه کنید. برای دستورهایی که گوشت چرخ‌کرده می‌خواهند، گوشت چرخ‌کردهٔ گاو هم کار راه‌انداز است.

هر دو گوشت شکار کم‌چربی‌اند و روش پخت مشابهی دارند. در هر ۱۰۰ گرم، گوشت گوزن ۱۲۲ کیلوکالری و ۲۲٫۴ گرم پروتئین دارد، در برابر ۱۱۰ کیلوکالری و ۲۳ گرم پروتئین در گوشت آهو.

خوردن گوشت شکار خام یا نیم‌پز خطر انتقال عوامل بیماری‌زا و انگل‌ها را دارد؛ از چشیدن مایهٔ خام هم خودداری کنید. گوشت چرخ‌کرده را کاملاً بپزید و دمای مرکز آن را به دست‌کم ۷۱ درجهٔ سانتی‌گراد برسانید.