پائیا والنسیا

پائیا والنسیا به‌طور سنتی با مرغ، خرگوش، لوبیاسبز و لوبیای سفیدِ درشت درست می‌شود؛ پائیا دریایی معمولاً میگو، صدف یا ماهی دارد. نام والنسیا به سبک و خاستگاه این دستور اشاره می‌کند، نه به وجود غذاهای دریایی.

برنج دانه‌کوتاه یا متوسطی انتخاب کنید که آبِ عصاره را خوب جذب کند و له نشود؛ برنج مخصوص پائیا یا برنج بومبا انتخاب‌های مناسبی‌اند. برنج را پیش از پخت نشویید، چون نشاستهٔ سطحی به بافت نهایی کمک می‌کند.

برنج را پس از افزودن عصاره هم نزنید؛ بگذارید در تابهٔ پهن و لایه‌ای کم‌عمق بپزد. در دقایق پایانی، شعله را کمی بیشتر کنید تا صدای جلزولز ملایم از کف تابه بیاید، اما مراقب باشید برنج نسوزد؛ لایهٔ برشتهٔ کف را سوکرات می‌نامند.

می‌شود، اما تابهٔ پهن و کم‌عمق کمک می‌کند برنج یکنواخت و در لایه‌ای نازک بپزد و سوکرات شکل بگیرد. اگر قابلمه به‌کار می‌برید، برنج را فشرده نریزید و پس از اضافه‌کردن عصاره هم نزنید.

رشته‌های زعفران را کمی در تابهٔ خشک گرم کنید و سپس در عصارهٔ داغ حل کنید؛ این کار عطر و رنگش را بهتر پخش می‌کند. زعفران را نسوزانید و آن را همراه عصاره به برنج بیفزایید.

آن را معمولاً به‌عنوان غذای اصلی و مستقیم از تابه سرو می‌کنند؛ لیموترش و سالاد سادهٔ سبزیجات کنار آن انتخاب‌های رایجی‌اند. در دستور سنتی، مرغ و خرگوش در کنار برنج و لوبیا قرار می‌گیرند و غذا به خوراک دیگری نیاز ندارد.

باقی‌مانده را زود در ظرف کم‌عمق بگذارید و در یخچال نگه دارید؛ برنج پخته را برای مدت طولانی در دمای اتاق رها نکنید. هنگام گرم‌کردن، فقط یک‌بار و تا زمانی که همهٔ غذا کاملاً داغ و بخاردار شود حرارتش دهید.