بادام‌زمینی

بادام‌زمینی‌ها را یک‌لایه روی سینی پخش کنید و در فر ازپیش‌گرم‌شده با دمای ۱۷۵ درجهٔ سانتی‌گراد حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بوداده کنید؛ یک‌بار هم بزنید و پیش از خوردن بگذارید خنک شوند. وقتی عطرشان بلند شد و کمی طلایی شدند، آماده‌اند.

خیس‌کردن برای خوردن بادام‌زمینی خام ضروری نیست. اگر آن را برای تهیهٔ کرهٔ بادام‌زمینی یا سس آسیاب می‌کنید، خشک‌بودن دانه‌ها کمک می‌کند بافت نهایی آبکی نشود.

بادام‌زمینی را در ظرف دربسته، دور از گرما و رطوبت نگه دارید؛ برای نگهداری طولانی‌تر، ظرف را در یخچال بگذارید. اگر بوی تند و نامطبوعِ روغن‌مانند گرفت، آن را نخورید.

بادام‌زمینی خردشده روی آش، سالاد و خوراک نودل تردی خوبی می‌دهد و کرهٔ آن در سس ساتای و بعضی سس‌های نودل به کار می‌رود. برای سس، کرهٔ بادام‌زمینی را با آب‌لیمو، سیر و کمی آب گرم هم بزنید تا روان شود.

برای سس و اسموتی، کرهٔ بادام یا ارده جایگزین‌های مناسبی‌اند، هرچند طعمشان با بادام‌زمینی فرق دارد. اگر خود بادام‌زمینی را در غذا جایگزین می‌کنید، بادام هندی خردشده هم بافتی نزدیک می‌دهد.

نه؛ بادام‌زمینی از خانوادهٔ حبوبات است، مانند نخود و لوبیا. گل آن پس از گرده‌افشانی ساقه‌ای به سمت خاک می‌فرستد و غلاف‌های بادام‌زمینی زیر خاک رشد می‌کنند.

بله، بادام‌زمینی از خوراکی‌های حساسیت‌زاست و حتی مقدار کم آن می‌تواند برای فرد حساس واکنش ایجاد کند. اگر برای دیگران غذا آماده می‌کنید، تماس آن با دست‌ها، ظرف‌ها و مواد غذایی دیگر را هم در نظر بگیرید.

بله؛ دانهٔ کامل و تکه‌های درشت بادام‌زمینی برای کودک خردسال خطر خفگی دارند. برای کودکانی که هنوز جویدن مطمئن ندارند، آن را به‌شکل کرهٔ نرم و نازک‌شده با غذا بدهید، نه یک قاشق چسبناک و غلیظ.

یک مشت کوچک، حدود ۲۸ گرم یا نزدیک به ۳۰ دانهٔ بادام‌زمینی، اندازهٔ رایجی برای میان‌وعده است. این مقدار ۱۷۶ کیلوکالری و ۷٫۱ گرم پروتئین دارد.