جوانهٔ سویا

آن را آبکشی کنید و در تابه‌ای داغ با کمی روغن، حدود ۵ تا ۷ دقیقه تفت دهید؛ مرتب هم بزنید تا مغز جوانه‌ها هم کاملاً داغ شود، اما له نشود.

بهتر است جوانهٔ سویا را خام نخورید؛ جوانه‌های خام ممکن است آلودگی میکروبی داشته باشند. آن را بخارپز یا تفت دهید تا کاملاً داغ شود، به‌ویژه اگر برای کودک خردسال یا فرد آسیب‌پذیر آماده می‌کنید.

جوانه‌ها را خشک و در ظرف دربسته، در یخچال نگه دارید و هرچه زودتر مصرف کنید. اگر لزج شده‌اند، بوی نامطبوع دارند یا تغییر رنگ داده‌اند، دورشان بریزید.

در پایان پخت به سوپ، نودل و سبزیجات تفت‌داده اضافه‌اش کنید تا کمی ترد بماند. در سالاد هم کاربرد دارد، اما برای خوردن در سالاد بهتر است اول آن را بپزید و سرد کنید.

جوانهٔ ماش یا جوانهٔ لوبیا جایگزین‌های مناسبی‌اند؛ هر دو را می‌توانید در سوپ و غذاهای تفت‌داده به‌کار ببرید. جوانهٔ ماش معمولاً ظریف‌تر است و زودتر می‌پزد.

جوانهٔ سویا معمولاً درشت‌تر و سفت‌تر است و طعم لوبیایی پررنگ‌تری دارد؛ جوانهٔ ماش باریک‌تر و لطیف‌تر است. برای مقایسه، جوانهٔ ماش در هر ۱۰۰ گرم ۳۴ کیلوکالری و جوانهٔ سویا ۵۴ کیلوکالری دارد.

دانهٔ سویای مخصوص جوانه‌زنی را بخیسانید، در آبکش یا شیشهٔ تمیز و دارای تهویه بگذارید و روزی چند بار آبکشی کنید. آن را در جای تاریک نگه دارید و پیش از مصرف بپزید؛ دانهٔ سویا برای کاشت در مزرعه لزوماً مناسب جوانه‌زنی خوراکی نیست.