تمپورای میگو

میگوها را کاملاً خشک کنید و خمیر سردِ آرد و آب گازدار را فقط چند بار هم بزنید؛ گلوله‌های کوچک آرد اشکالی ندارند. هر میگو را در روغن ۱۷۰ تا ۱۸۰ درجهٔ سانتی‌گراد حدود ۲ تا ۳ دقیقه سرخ کنید و روی توری بگذارید تا بخار زیر آن جمع نشود.

روغن خنثی با نقطهٔ دود بالا، مثل روغن کانولا یا آفتاب‌گردان، مناسب است. قابلمه را بیش از حد پر نکنید؛ افزودن میگوهای زیاد دمای روغن را پایین می‌آورد و روکش را روغنی می‌کند.

آن را معمولاً با سس تسویو، یا سس سویا رقیق‌شده با داشی و کمی میرین، و ترب سفید رنده‌شده سرو می‌کنند. تمپورای میگو در کنار برنج با نام «تندون» و روی نودل سوبا یا اودون هم استفاده می‌شود.

در فر ۱۸۰ درجهٔ سانتی‌گراد حدود ۵ تا ۸ دقیقه گرمش کنید؛ برای مقدار کم، تابهٔ خشک و دردار هم جواب می‌دهد. مایکروویو روکش را نرم می‌کند، پس برای تردشدن مناسب نیست.

پس از خنک‌شدن، آن را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و ظرف ۱ تا ۲ روز مصرف کنید. برای نگهداری طولانی‌تر، در یک لایه منجمد کنید و هنگام گرم‌کردن، مستقیم در فر بگذارید تا روکش دوباره ترد شود.

روکش تمپورا معمولاً از خمیر رقیق آرد و آب سرد درست می‌شود و سبک و ترد است؛ میگوی سوخاری اغلب با آرد، تخم‌مرغ و پودر سوخاری پوشانده می‌شود و روکش ضخیم‌تری دارد. میگوی سوخاری ۳۰۸ کیلوکالری در هر ۱۰۰ گرم دارد؛ تمپورای میگو ۱۸۹ کیلوکالری.

خیر؛ خمیر باید کاملاً پخته شود و میگو تا مرکز داغ و مات‌رنگ شود. میگوی خام را جدا از مواد آمادهٔ خوردن نگه دارید و پس از تماس با آن، دست و ابزار را بشویید.

خیر؛ میگو از سخت‌پوستان است و می‌تواند واکنش حساسیتی ایجاد کند. خمیر تمپورا نیز گاهی تخم‌مرغ یا گندم دارد، بنابراین اگر به این مواد حساسیت دارید، ترکیبات خمیر را هم بررسی کنید.