سواران سان مارزانو

گوجه‌های رسیده و سفت را بردارید؛ پوستشان باید قرمز و بی‌لکه باشد و با فشار ملایم کمی جا برود. این گوجه‌ها کشیده‌اند و معمولاً دانه‌های کمتری دارند.

گوجه‌ها را خرد کنید و با کمی روغن زیتون و سیر روی حرارت ملایم حدود ۳۰ تا ۴۰ دقیقه بجوشانید تا سس غلیظ شود. گوجه کنسرویِ کامل را پیش از پخت با دست یا قاشق خرد کنید.

بله؛ گوجه را له کنید و آب اضافی‌اش را بگیرید تا خمیر پیتزا خیس نشود. برای پیتزا مارینارا، سس ساده را روی خمیر بمالید و با سیر، پونه کوهی و کمی روغن زیتون بپزید.

گوجه‌فرنگی معمولیِ گوشتی را جایگزین کنید و برای سس، آن را بیشتر بجوشانید تا آبش کم شود. گوجه گیلاسی هم قابل استفاده است، اما سس را شیرین‌تر می‌کند و بهتر است پوستش را پس از پخت جدا کنید.

گوجه‌های نارس را در دمای اتاق و دور از آفتاب بگذارید تا برسند؛ گوجه رسیده را هم بهتر است همان‌جا نگه دارید و طی چند روز مصرف کنید. سرما می‌تواند عطر و بافت گوجه تازه را کم کند.

باقی‌مانده را از قوطی به ظرف دربسته منتقل کنید و در یخچال بگذارید؛ طی ۳ تا ۴ روز مصرفش کنید. برای نگهداری طولانی‌تر، سس پخته را در وعده‌های کوچک منجمد کنید.

شکل کشیده، گوشت نسبتاً پر و دانه‌های کم آن باعث می‌شود برای سس و گوجه کنسرویِ کامل مناسب باشد. نام سان مارزانو به گوجه‌ای پیوند خورده که در ناحیه‌ای نزدیک ناپل در ایتالیا کشت می‌شود.