سالاد سیب‌زمینی

سیب‌زمینی‌های هم‌اندازه را با پوست در آب سرد و کمی نمک بگذارید و پس از جوش‌آمدن حدود ۱۵ تا ۲۵ دقیقه بپزید؛ وقتی نوک چاقو به‌آسانی فرو رفت، آبکش کنید. بگذارید کمی خنک شوند، بعد پوست بگیرید و خرد کنید تا تکه‌ها شکلشان را حفظ کنند.

اگر سس سرکه‌ای می‌خواهید، آن را وقتی سیب‌زمینی‌ها هنوز کمی گرم‌اند اضافه کنید تا مزه را جذب کنند. برای سس مایونز، صبر کنید سیب‌زمینی کاملاً خنک شود؛ گرما سس را شل و روغن آن را جدا می‌کند.

پیازچه یا پیاز ریز، خیارشور، خردل و شوید یا جعفری از افزودنی‌های رایج‌اند. تخم‌مرغ آب‌پز هم آن را سیرکننده‌تر می‌کند؛ آب خیارشور یا کمی سرکه به سس مایونز طعم تند و متعادل‌تری می‌دهد.

آن را در ظرف دربسته و یخچال با دمای حداکثر ۴ درجهٔ سانتی‌گراد نگه دارید و طی ۳ تا ۴ روز مصرف کنید. سالادی را که بیش از ۲ ساعت بیرون یخچال مانده دور بریزید؛ در هوای بالاتر از ۳۲ درجه، این زمان یک ساعت است.

فریزکردن معمولاً انتخاب خوبی نیست: پس از یخ‌زدایی، سیب‌زمینی آب می‌اندازد و بافتش دانه‌دانه یا خمیری می‌شود و سس مایونز هم ممکن است جدا شود. بهتر است آن را تازه درست کنید و در یخچال نگه دارید.

ماست چکیده را با خردل، آب‌لیمو یا سرکه و کمی روغن زیتون مخلوط کنید تا سسی سبک و ترش داشته باشید. برای مزه‌ای نزدیک‌تر به سس کلاسیک، بخشی از مایونز را با ماست جایگزین کنید.

سالاد سیب‌زمینی معمولاً با تکه‌های پختهٔ سیب‌زمینی و سس تهیه می‌شود و بافتی نشاسته‌ای و نرم دارد؛ سالاد سبزیجات بیشتر بر سبزیجات خام یا پختهٔ گوناگون تکیه می‌کند. نوع سس و افزودنی‌ها می‌تواند دستور هر دو را تغییر دهد.