هلو

هلویی را بردارید که عطر شیرین و ملایمی دارد و با فشار آرام انگشت کمی جا می‌رود، اما لهیده نیست. رنگ زمینهٔ پوست مهم‌تر از سرخیِ گونهٔ آن است؛ سبزیِ پررنگ معمولاً نشانهٔ نارس بودن است.

هلوی سفت را یکی دو روز در دمای اتاق، کنار یک موز یا سیب، داخل پاکت کاغذی بگذارید و روزانه بررسی کنید. برای کند کردن رسیدن، هلوی رسیده را به یخچال منتقل کنید.

هلوها را بشویید، هسته بگیرید و قاچ کنید؛ برای جلوگیری از تیره‌شدن، کمی آب‌لیمو روی قاچ‌ها بپاشید. آن‌ها را اول روی سینی در یک لایه فریز کنید و بعد در ظرف دربسته بریزید؛ برای اسموتی یا پخت‌وپز لازم نیست یخ‌زدایی شوند.

روی ته هر هلو یک برش ضربدری کم‌عمق بزنید و آن را حدود ۳۰ ثانیه در آب جوش بیندازید، سپس در آب سرد بگذارید؛ پوست معمولاً به‌آسانی جدا می‌شود. اگر هلو سفت است، همین کار را چند ثانیه بیشتر ادامه دهید.

هلوهای سفت را از وسط نصف و هسته را جدا کنید، سطح برش را کمی چرب کنید و روی گریل داغ، حدود ۳ تا ۴ دقیقه از سمت برش بپزید تا خط گریل بیفتد و میوه نرم شود. آن را کنار ماست، پنیر یا بستنی سرو کنید.

هلو در تارت و پای میوه‌ای، کرامبل و مربا کاربرد دارد و با سالاد سبزی‌های تلخ، پنیر بز و گردو هم خوب جور می‌شود. برای سالاد، هلو را درست پیش از سرو قاچ کنید تا آب نیندازد.

شلیل همان خویشاوند نزدیک هلو با پوست صاف و بدون کرک است و معمولاً کمی سفت‌تر می‌ماند؛ می‌توانید در بیشتر دستورها یکی را جای دیگری بگذارید. شلیل در هر ۱۰۰ گرم ۵۳ کیلوکالری دارد، در برابر ۴۵ کیلوکالری هلو.

نه؛ هستهٔ سخت را نخورید و آن را از دسترس کودکان دور نگه دارید. مغز داخل هسته نیز برای خوردن مناسب نیست، چون ترکیباتی دارد که می‌توانند در بدن مواد سمی آزاد کنند.