کویی امان

کویی امان شیرینی لایه‌لایه و کره‌ایِ برتانی در فرانسه است. نامش در زبان برتونی به معنی «کیک کره‌ای» است.

آن را در فر ازپیش‌گرم‌شده با دمای ۱۶۰ درجهٔ سانتی‌گراد حدود ۵ تا ۸ دقیقه گرم کنید. مایکروویو لایه‌ها را نرم می‌کند؛ پس از فر، یکی دو دقیقه صبر کنید تا شکرِ کاراملی دوباره سفت شود.

پایهٔ آن خمیر لایه‌ایِ مخمری است که کره و شکر را چند بار در آن تا می‌زنند؛ هنگام پخت، شکر روی سطح کاراملی می‌شود. اگر خمیر آماده به کار می‌برید، خمیر هزارلا جایگزین سریعی است، اما بافتش معمولاً به نرمی و لایه‌لایه‌بودن نسخهٔ مخمری نیست.

قهوهٔ تلخ یا چای ساده شیرینیِ کره‌ای و شیرین آن را متعادل می‌کند. می‌توانید آن را با سیب یا گلابی تازه هم سرو کنید؛ روی خود شیرینی سس شیرین نریزید، چون لایهٔ کاراملی‌اش به‌اندازهٔ کافی شیرین است.

برای حفظ تردی، آن را پس از خنک‌شدن در ظرف دربسته و در دمای اتاق نگه دارید و ترجیحاً همان روز بخورید. اگر نرم شد، چند دقیقه در فر گرمش کنید؛ یخچال معمولاً بافتش را سفت و کم‌ترد می‌کند.

هر دو خمیر لایه‌ای دارند، اما کویی امان با شکر در لایه‌ها پخته می‌شود و پوسته‌ای کاراملی و ترد پیدا می‌کند؛ کروسان معمولاً شیرینیِ کمتری دارد و پوستهٔ شکرکاراملی ندارد. کویی امان در هر ۱۰۰ گرم ۴۸۹ کیلوکالری انرژی دارد و کروسان ۴۰۶ کیلوکالری.

کمی گرم که باشد، لایهٔ بیرونی ترد و داخلش نرم‌تر است؛ بااین‌حال پس از بیرون‌آوردن از فر چند دقیقه صبر کنید تا شکرِ کاراملی خودش را بگیرد. سرد هم خوش‌خوراک است، اما پوسته‌اش معمولاً به تردیِ حالت تازه‌گرم‌شده نیست.