گوشت سنجاب زمینی

طعمی ملایم و گوشتی دارد و معمولاً آن را با گوشت شکارهای کوچک مقایسه می‌کنند؛ مزهٔ نهایی به رژیم غذایی جانور و روش پخت بستگی دارد. چون گوشت کم‌چربی است، پخت آرام همراه با کمی مایع کمک می‌کند خشک نشود.

آن را در خورش یا آب‌پزِ آرام بپزید تا گوشت از استخوان جدا شود؛ پخت آهسته با پیاز و آبِ گوشت یا آب، از سرخ‌کردن طولانی بهتر است. اگر تکه‌ها را گریل می‌کنید، آن‌ها را مرتب برگردانید و زود از روی حرارت بردارید.

برای ایمنی، ضخیم‌ترین بخش گوشت را با دماسنج تا دست‌کم ۷۱ درجهٔ سانتی‌گراد بپزید. گوشت خام یا نیم‌پز سنجاب زمینی نخورید.

در خورش، سوپ و خوراک‌های آرام‌پز خوش‌طعم است و با سیب‌زمینی، ریشه‌های خوراکی، پیاز و سبزی‌های معطر جور درمی‌آید. گوشت پخته و ریش‌ریش‌شده را می‌توانید در پای گوشت یا خوراکِ همراه نان هم به کار ببرید.

گوشت خام را در ظرف دربسته در سردترین بخش یخچال بگذارید و اگر قرار نیست به‌زودی بپزید، بسته‌بندی و منجمد کنید. گوشت پخته را هم در ظرف دربسته سرد کنید و در یخچال بگذارید؛ گوشت یخ‌زده را در یخچال یخ‌زدایی کنید، نه روی پیشخوان.

نه لزوماً؛ «سنجاب زمینی» نام گروهی از سنجاب‌های زمینی‌زی است، در حالی که سنجاب معمولی به گروه دیگری اشاره دارد. این نام‌ها را نباید برای یک گونه یا گوشت یکسان به کار برد.